straw berry
is
an oxide of copper
on her lips
when
she doesn't to make one's toilet
my heart's wife
as shining as
an oskar's praize in her hands
is
passing
with
ordinary dress
in the line of the sun street
which
only
human soul can see it
oh my god
always
after to kiss her cheek
a swallow to bring the spring pleasant weather
in our place
and
to day
i know beautifulness is
the heart of hear breast
alike god
that we can't see it
but master is every where
especially
in our soul
let's go to the goneye and
accompaniment by
jallaladein mohammad molavy balki
we dance
with
a light in our heart
then the earth around us become
only
bright
alike
lover shakespeare
aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa
nnnnnnnnnnnnnnnnnnnn
ggggggggggggg
eeeeeeee
lllllll
nn
a
to day
to marrow
for ever
a hourise is my heart's name
which
her fare hair
to cower with a kerchief
fellow-traweller by
my mother
when
i was a child in her bossom
but
i saw her thousant years a go
in the joljota
with
a flame heart tip tap
at her breast
which
drop by drop
to fall in drop
from
a red flower in the paradise
nnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnn
iiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiii
kkkkkkkkkkkkkk
oooooooooo
lllllll
she is a high est tree in the havaei
but
to grow up in the sidne
in side
a kangaroo bossom
and
to blossom
with golden glob prize
at her hands
in front of
people eyes
but
that doesn't all of her honour
oh my god
paradise always
is under her steps
because
she can to jump from
a desert
till
an oasis
with a step
alike
abeautiful kangaroo
then look at her blonde fire hair
my thairsty heart
ssssssssssssssssssssssssssssssss
hhhhhhhhhhhhhhhhh
aaaaaaaaaa
kkkkkkkki
iiiiiiiiiiiillllllll
lllllll
a
a middle- aged woman
and
her half-grey hair
always
are flying
in my heart stormy weather
she is a mother
with
two young boy
and
a middle-weight body
which
it is more charming for me
to rest
in her bossom pleasant hot
because
some times
many white hairs of her tress
in front of my eyes
to become visible
as shining as
moon light
that
without any a dornment
bring to our place
auspiciousness
what was delicious
her breast kindess
that
i eat last moment
alike milk
which
i was a child
at the my mother breast
with
her lock of white hair waves
in front of the world
and my eyes
look
this is a image from paradise
which
always that is under mothers step
a gold fish
is
shining
she is always swimming
with
the lower part of her soft body
in
the line sun explosive
i never have been seen
the upper part of her body
but
she some times to rise
in my eyes
with
two golden wings
oh high flying
tall
taller
tallast
as tall as
a dark clouds in the blue sky
which
to plaies
living song
with
rain freshness
on the rosaceous face
which
by
two long leaf
is
bed-fellowing
with
a botterfly
onder
the moon bright
what is beautiful sight
they are dance to gether
and
drop by drop
to fall in drop
on
the kindess breast
till
the earth exis tence
become
to fruitfus.....
who is
this
a brazen-bodied
an angel
a prophet
some one that her or his name is
nikol
hamase
tina
nanea
sofea
irina
a martin loter king dream
president of uk
or
a heart believing
that
it is meaning
of
your soul frementation
i always looked at her picture
she is a middle- aged woman
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa۰aaaaaaaaaa۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰
۰۰۰۰۰aaaaaaaaaaaaaaaaaaa۰۰aaaaaaa۰۰۰۰۰۰۰۰۰
@@@@@@@
۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰
۰۰۰۰۰۰۰۰
and
her bosom
is
kindess beautiful meaning
alike
narcissus original flower
first time i find her in the persion golf
my love was in side a imprisoned shell
on
the ocean
white
and
as shining as
a pearl
with
a sad song
in
the sea coral sound
my eyes never have seen any thing like this
hand some
and
simple
heartedness
she to get caught in my throat for ever................
i tried to write her name on the shore
as like as
predictor delfy temple
but
i can't
the singer waves
that
to pound
their face
on the rocks
with
the sea brids voice
come to me and said
i am clear for you
drink good health
oh her lips was
as like as
red wine......
then on the sand's shore
a heart to become visible
in front of my eyes
to come out
a red pear blossom
that
she was all smilea at my lives
her lips wants to kiss
the poor people's hands
and
to save them
from
danger
hunger
and
to strave to death
that is a lot of humility
which
human can't to carry it
maybe
her smile eyes are the narth stare
for
alone traveller
a like
an oasis
with
the beautiful bright
at her eyes
that it is the moon light
in the desert night
oh my love spring a...
look
the cars that to pass streets
don't think about
this beautiful dream
they to pass
fast
faster
fastest
because
some bady
don't know where is
the world end
but
every one knows this is the human end
she come to me agian
in the karraeib sea
with
a blonde briliant hair
and
memories forotten dance
oh hello
my beautiful sun flower
look
a magic smile always
shining
on her face
she has a very white beautiful figure
as like as
markez magic realism stories
which
to grow up in the stage-designer
her song always coming to my ears
between
heaven and clouds
beacuse
she is a parrot
in the clombia's forest
which
poor children
parrot-like
songher sing together
in
the her boarding-schools
she is a per fect breakfast
beacuse
her eyes seweeter than honey
with
butter and aglass of orange-juice
come thou
beautiful
do you want to eatten
by a hungry bachelor man
as fast as
invasion
the arabs horse
in front of
snake eyes
in the hot weather at desert
alike
a rabian jasmine perfume
then
look at me
my honey-like singer
i have been always with
your handsome memories
since
thousand years ago
till
for ever
my pewit
only
you are as elegant as
human heart beauty
that it is every one soul pewit
but
today
she is depressed
beacuse
we can't see
any thing
less
our self
the bird want's to fly at the heaven
and love only love is her wings
especially
forgiving in love
listen
he was master karaghni
iranian moslem gnostic and siad
some one
to come in my place
give him a bread but don't ask him
about
his belive
high flying
tall
taller
thllest
his tomp
that
without any perfumed matter
to perfume
attar of roses at the around air

to night
the shining stares
are
to wink
they have joyful dance together
heaven's beautiful moon
is
to sing for them
come here my heart's melody
i want to listen heaven bride'svoice
tip-top=tip-top
tip-top=tip-top
with a mere bright
for a second
here is milky way.........
*************
****************
*****************
***********
and stars sing to gether
with
two tall mountainous
which
between them
a river
to make
water fall
water fall
water fall
sound
that
they are kindess voice
i am kissing her for head
and
the picture smile
next night
what will sing
my beautiful singer..........
00000000000000000000
there are many subject matter
for reading
but
i can't see any thing
less your eyes
which
every morning
with narissusl original flower
is
sitting
at my eyes
00000000000000000000
to night
the clouds is raning
alike
your eyes
when you are to peel onion
i don't know
why
our common house
always is simlilar
the spring sky colour
that is second to second
shining or raining
0000000000000000000
some one was my bed-fellow
last night
that
i went to her sleep
what is delicious
to make love in dream
with
honey-like body
alike
a gilly flower
with
two rose-leaf
is
standing
to bless sun
0000000000000000000
to night
in my dream
with
your memory
here is a candle and abat
they both dance with flame
since
their heart fired
then
awall flower
to give out smell
with tears and
your breast shape
which
written on her long leaf
alike
the big red pome granate
she is openning her lips
to my mouth
۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰
to night
i can't sleep
because
i thougth about her speech
and
a gilly flower
to give out a melody
with
her rose-leaf dance
and
my mind bat
is
rest less to see
her puff deep smoke
acigarette
which
in high roke
is
stage-designer
for
the glowworms
but
now
my pearl said to radiate
by night
is
predominant
for
all of her picture in the shore
with
two shining at night gems
of her breast
i know
she is falling in my bosom soon
come thou
beautiful
becareful.....
i am rest less wave
that
will be your life young
۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰
to night
your heart is shining
and
bright
beacuse
my poem sitting in front of your eyes
alike
the lantern
that
you can see in
her flames
all of the world existence
which
it is always in the human heart
000000000000000
the house of worship
with
dome
and
minarets
has alot of pigeons
by
that rosaceous
on their beaks
oh heaven garden is here
00000000000000000000
000000000000@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
my dear soul s....
happy your brith day this year with our(i and you) new loves,,,,,,,,,, a and j ,,,,,,,,,,,
and sh..............b with S..A..G IN the party at13 next month in yours .... with a s j
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
the pigeons cooed very low
he is blow out his feather
for to make love
with
his even number
bagh bagho
bagh bagho
bagh bagh bagho
suddently
she-dove is flying to sky
beacuse
love-affair is blue
alike
heaven
00000000000000000000
your eyes
is
alike the sea
that it is always blue
with his waves voice
and
i'm
sea birds song
i amgine
we are memory
the rocks heart
0000000000000000000
less your face
i don't know any flower
then
look at me darling
till
all the world
honey bees
is flying
around your hairs eyes and
my beautiful dream
every night
come to my breast honey
agian
agian
agian
alike
orange flowers smell
in the spring tide heart
|
مهر1391 ساعت: 17:35۹
((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((( |
توسط:ا<<
![]() <<<<<<<< | ||||
|
یورولموشام اوستاد بهزاد. ر ت اردقان... | |||||
|
وب سایت ایمیل۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰ اردوغغغغغغغغغغغغغغغغغغغغغغغغغغغغغغغغغغغغغغغغغغغغغغغغغغغغغغغغغغغغغغغغغغغا ن بو شعر بیر عزیز وحرمتی اوستادا منیمچین یازولوبدی که او حرمتدی یولداشا من بو نچه شعر ترکینه تقدیم ایله رم
۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰ طراوتلی ملاحت
۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰
اورگیمی بوتون دولدورموشام گوزلریوین ایشیخلی گوزگوسینه بو طوفاندی دوماندا قورتولماق اولسا اگر منه یالانچه قیزلارین بازاروندا قورخیرام قیمت تاولمیا سنه ای ال المه ورن بیرتک اولدوزوم بو طراوتلی ملاحت که سندن وار یارادماسا بولبول یاروارماخ ترانه سین اوچما دا آرتوخ هارا جانون قویوب قورتالسون باخماسان اگر منه هر دم ای ساری ترلان اورگیمدا ن دم به دم چیچک آچماز بولاق جوشا جوشا قالخماز یاز هاواسی یاشول یاراقلارین دوشونا اوینا ماق نغمه سین سالماز باخ قوی من اوولوم سن سن اوولای من تازه اولسون ایستهلیقین کهنه نغمه سی
بیر هاوا ایلیشماسه یادون یانومدا هرگون قار آلار یازی جانون دومان قنت آچار یول یولداشلوختا قالار
قیش هاواسی هامه چیچکلردان جان آلار او شکیلای ملاحتدان که قینه یب سن بیر عمر تا اولوب جانوین ترانه سی ماهور
بیر پیاله آرزوم وار باخ بیر سقیر قوشلار کیمین آغزیمی آشموشام دوداغلریوه طرف............ او گوندان که سنین طراوتلی ملاحتین دولاشبدور جانوما ایلدریم سسی تک بویلاشمیشم بیوک لاشمیشم اوجا داغلارباشیندا آشمیشم
آی دولاشیق که بویاموشای تلریوی رنگ به رنگ چیچکلرینا زندانه مهریندان اسیرده بو جانسوز جانم نه دن گوز اتموشان گویا ایشیدمیسن زندان زولفوندا یاروارانلاری سسین
۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰
گروشا قاز لار گلن گون کوچه میزدان اوینیا اوینیا ناز اویناخلین زامان نازلی یارومین گوز قاشه گوی کیمین پارولار تا اورگیم اوت توتا پارا پارا توکولا یر چای چول چمنه آی گویدا قاش گوز اتان اولدوز آز گوز قوی داغ داش او ایشیگه بوگجه گوزلریمین آراسوندا یارم ایلشیب دور او بیر ملاحتی قیزدی که آیه پای آپاراندا اونی عشقه اتروبدوی منیم گویلومدا ای آی پاره سی اولمیا او گون بولبول بیر ماچ کتروبدوی او آدوم دوداقیندا که اونین چهه چهه ورماقه بله یاخشی بهانه سی وار سن سیز اولان زامان
۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰
او زاماندان که اشید میشم سسوی اورگیمه اوت دوشوبدی ایلار آیلار گونلار قینه میشم سماوار تک یانا یانا دوداقلاریوین شهدینین یادینن قوناقلارین قدملارون سایا سایا چوخ سو سپیشم تا کوچه میز توز اولما سین سن گلن زامان
کو کو کو کو کو کو بوبوب یوسف............ قیزلدان دا بیر ردیف تل باشوندا نه بیلم نه دییر فالچه اما بیله رم بیر گجه آی کیمین گویدا یاقاجاخسان | |||||

for professor m r s
the weather is raining
and
the earth is
to be snowed under
some times
the wind to establish tempest
i am sitting near the fire
and my dog to think
about this matter
that
his grand father to sell his freedom
to a piece of bread
all living to want till
love -affare
with
snow-ball
in their heart lover
since
after the snowed
to come to an end
they song for
their lady-love
oh hear......
wolf song coming
suddently
the nather were silence
less
the moon song
to come up
from
moon light and clouds
look.....
in the mountainous summit
a wolf with his wife
they song for love
ao aoo aooo aoooo aooooo
all living in the nather are to tremble
for fear of
especially
their traitor brother-my dog-
surprising it is
alike
my love eyes when to want to have been
drunk
by my eyes
agitation it is
alike
ambulance sound
when your love between
living and death
listen
this forgotten song is
your real heart sing
8888888888888888
they are wild sound
oh look
coming their sing
what beautiful it is
auo auoo auoooo auoooo
every living are praise busy their
since
they are only living
that
don't to be enamoured
human fraud
and between
the moon and their heart
don't creation baroad wire
the wolf are hungry but freedom
this two poems written on the basic of professor shajarean message
with kissing of master's hand
the tom- cat
on a wall
he is calling his love
with to blow out his skin
and
loud voice
mioo
miooo mioooo miooooo miooooo
the woman is
in the kitchen
and
cooking
few fish
in the steam-tight
oh my god
the moon puff deep smoke a cigaretle
how it is
her ear can hear the fishes sizzle
on the fire.......eeeeeeeeee
she -cat is sitting on the furniture
and thinking
how
she can snatch the fishes
tears of my moon
drop by drop
to fall in drop
on the night face
that
it is always black
beacuse
only
early in the morning
the dews kissing
on the flower's figure
000000000000000000
you are my eyes -bright
remember
every night
i am awild -cat
on the tallest branch-line tree
with two close eyes....
i am calling the moon
with
alove-letter
for bed-fellowing
i am writing on the air
mio mioo miooo mioooo
with a very loud voice
and
to blow out my skin
you calling me
with
adelicious smile
but
i can't hear your voice
beacuse
human can't hear his heart
tip top tip top tip toptip top tip top
tip top tip top
tip top
00000000000000000
marradona
there are many stars in the football sky
but
every one knows
that
d-a-marradona
is
brightest star in the football his tory
we saw in the t-v many times
how patience he was
when
some one to made a mistake for him
but
all many little baby children
in
iranian football can't see it
look
he does n't play on the lawn
people's heart is his grass land
he to be witch magic
by the ball with his foot
on the lawn
till
happy flower to sweep
in the people eyes
he is a torpedo-boat
for
argentine people
that
opportune cannon-shot
to plant
flower ball]goal]
in
queen goal keeper
alike
general -s-bolivare
by love freedom flower flag
in his hand
he is to deliver people from selfhness
when
with a shoot gun to take aim all his success
00000000000
jemi-h
on bedded hospital
to make the angels
promise
with
her
jem..h.]
that
they are reading
a new poet every day
till
the curtain embroidery
with
slower- lily
designs
on
the patient's heart
oh look
honey bees are fly ing in
this hospital yard
certainly
her eyes rare honey
to blossom
again
for the world thirsty heart
00000000000
hadeea
the snow queen of my love story
she was a present
in the goddess of light hands
when she smiled
drop by drop
to fall in drop
to be sold off.....
her eyes to be come
only mere bright now
for giving in love to begin
in this manner
part one

a sea pairy is my soul
surprising
look
she is moving on her thigh
and
the occean has a gripes
with
waves
delicate in body
stoppage
don't swimming any more
take care
it is storm which
he is thinking about snatch your fair long legged
what is your name
shakila
angelina
jeniferina
or
a pet hand some
cat that sitting on the new moon
and to sing for love
take car
my baby
the moon is sleep ing now
after to hear
your beautiful melody
m a y be
you are falling in the my tears
oh my god
look
she is a jazalle now
and to jump
star to star
for
to find her another heart
by
palpitation to gether
what is your place?
in the heaven
in the fairyplace?
or
in the my eyes
she suddenly
looked at me
and smiled alike
A......red lips
till the fact that my eyes
filed to the brim of
....the stars smell
now
she is a bittern
and
fly ing
until to take on the high rock
but
she is cry ing with her hunting tale
suddenly
the bird to dive on the ocean
oh she is a dolpin now
around
my boat
i am to play on a pipe
and
she is dancing
alike
J....... buttcks dance
what is your job
a singer
a artist
apoetess
in her heart a shinning blue glass quinine smiled
a like
S........breast ful of slits
and she said
i am goddess of light
then
athermal spring to flow from her mouth
in house of worship
which
that is health-giving
alike
A..........nice lips
oh she is very bright
in Persepolise sad sun set
my baby
you are to put on red dress
but unfortunately
with to in spire evil wicked
sun's tall quinine
tall
taller
tallest
as tall as
eyrus Achamenian's eyes
Per sion heart will taken fire
alas
then eyrus garden
it be ever remembered
and to be left only
the fist tablet of human rights
in the history world
with strange ataraxy
in
the heart of Babol people
when
to win a victory
with
good speech
good thought
good act
until
zorasteran.....
Mazdaism
.....and liberty's paradise
..................................
.............................
................
she is a mythic bird
her body to wear of with
rich light
she always comes of my dreams
i can't touching her body
when i ask her name
the sea pairy changing
by
aring dove whit wreath of golden on her hiar flower sing
ko ko ko ko sila
ko ko ko ko koaahkngelina
ko ko ko kojeniferina
then
she is fly ing in the my shinning dream
until
dancing mania
and
openness psyche complex
part 2
the sea paivies
do you mrriage or not
we are your girl frind's
but
i don't like to mice my heart
in three pieces
we are one
but you can't see
why
human is blind
because
they only can see
on the con trary
then
for a second
ican't see any thing
less light
with
a image of holy mother
and
a candle by her hand's
alike Angli...eyes
when
she is looking at the
Africa's poor children
some one is to pour a glass of wine
to me
from her beautiful eyes
more or less
oh the old fire worshipper of Hafez
came to me
she has a long blonde hair
alike
a small arrow
of
shak..... eye lashes
which
to throw a arrow at me
with
her sensation heart sing
i am goddess of your poets
then she kiss me
that to remain her lipsprint
for ever........
she to jump over the North stare
and sing in the Milky way
ko ko ko ko foot-fall with a wing
kokokoko foot-fall with a loud voice
kokokoko foot-fall with a low voice
this sound echo in my soul more one milion times
until
she come to my mind
again
in the North Pole
on a piece of ice berg
that dancing for
a homelss sad bear
on a snow ball that
drop by drop
to fall in drops
to be sold off......
oh my god
the world is to dwindle in size
for bears
rein-dears
and pen goins
to will come to an end
this tragic image
alike
Maya civilization
when
idot-temple
was
blood thirsty of beautiful princess
smilar jenif...
look at her
she is a sacrifice
and to fall a victim to sun's smile
on the long steps
in front of people's cruel eyes
but
my lover eyes
to eat one's heart out
.................
,,,,,,,
..
her fate is a IRANIAN Jagvar tale now
which
to running
around the ruin bow
my baby
be careful
you aren't falling in my eyes
and
your skin willn't wetted
with
my tears
you falling
on the poin of death
in the salt desert
alike
Pasargad
part 3
hear
he was Arastle and said
Academy
and
Aten
half of Democracy
ran som
syrus food fall
................
....
iam tired
and
i want
to
sleep
but
the ring dove in my soul sing
kokokoko bobob joseph the voice of angel
kokokoko bobob joseph the voice of angel
kokokoko bobob joseph the voice of angel
*******************
********
******
***
*******
**************
*********************
this sing is echo in the heaven
milion milion milion times
for ever...............

heaven's garden
با تبریک عید باستانی نوروز به تمام بر پا دارندگان این روز در سراسر جهان و شادباش بهار خسته
when a bee is to suck
your breast honey
that is to be left two big apples
with
blister
blister
home lock
to remain from sting
which my teeth impatient to rend them
if a butter fly is sitting on your neck lace
there are two soft prears
which
they are to greeth with my kiss
my dear sah....
your heart is filled to brim the orange flowers
which after rain
these blossom have bath- keeper
under the sun
what is blessed
that my eyes fate
is
in your calendar
an alone tree
my baby
i have told you
dont dance with hony beies
in the springting
now i dont know
with
two big red pome granate
oh your breast
which
sooner or later
they are to crack
from
sweetness
what will happen for you
love
every morning
when
two glass of wine
to flow
at your eyes and
offer herself to me
i'm knowing
love still alive
for ever
a shame flower
a rosaceous
which to blossom
in front of
the world's eye's
she don't grow up
in
the court-yard garden
my heart is her plase
she wanted to fly
and
marriage
with
heaven alike
batter flies
and
she has washing her rose-leaf with sun' light every day
but suddenly
the rosaceus to fall at the people eyes little pool
now
she has taken after a shame
why she can't fly alike batter flies
that
they don't live with hout her hone-dew
though majic
i saw in my dream
drop
by
drop
some bady
fall in drop
on
my
sleep
i don't know
she is a lark
rein-deer
per haps
apoetess
suddenly
any one has to jowp from five
now
it is amagnificent poet music
in front of my thin k
alike batter fly dance
some one is reading peat in mirror's saloon's conference
of a delicate body
women is loving jewels and being in love
they don't like thought magic
what is your city name
which your tears drup by drop to fall in drop
on trupet-flower
that isn't know
any thing from philosophy

for......
look at her
she is new blown's flower
that
the world pich off her
at
the sun's garden
she is very beautiful
beacuse
she drinks milk
in
the sun's breast
at all of the life time
......
oh my god
she had learn of
holy angels
to be a merciful
since
her love is to blossom
in
the heart's poor children
oh don't tell any thing
about
her smile curative's eyes
two shining stars
which
the earth borrow of the night's brig ht's sky
people says that her lips
is
the best edge on the world
but
i said' it's only two glas s
of
red wine
that
to come done
from
heaven
for
to kiss
and
to baptize
poor guies hands wound
until
health -giving........
what is her name ?
angeli.......
or
some bady else
who is a cloud
that has a lot of tears
to
for giving
my beautiful danceuse
for......
a group of w hite crane
nice
nicer
nicest
as nice as
my black eyes
at
your blue sky
they are n't fly ing
beacuse
thire lady-love
don't lead a dance
my danceuse
remember so
the birds
have to couple
only with your leg dance
with waves
on their hearts
سني سويرم يار از: بهزاد قاسمي
(1)
اولدوزوم
سني چوخ سو ميشم
سويندير ميشم
هر آخشام سن قاش گوز آتان زامان
گور نجه اوت توتوب كول اولموشام يانا يانا
(2)
تبريزده
تهراندا
باكودا
سوگيليم نه دييم هارداسان
اورگيم آمًا چوخ چالوشير بوگون
گوره سن كوچه ميزه سوسپميشم!؟
(3)
آي آپاردي مني
سو آپاردي مني
يادون آمًا اوت ووردي يانديردي قيزارتدي مني
اوجا سؤزوم
گورنه سن سيز ورولموشام:
چوللره
چايلارا
داغلارا
(4)
بير اووج توپراخ اولدوم
يادون مني آلاندا
باخ گور نه قدير بويوك سن يار
(5)
بير سن، بير من، بير آلله
آراموزدا بو دنيا
يامان آشي، يامان داشي
گله جاقدان دانوشما، گده جاقدان دانوشما
قوي قورتولوم گوزلريوين ياشوندا.
فانوس
فانوس گويده، من يرده
باخ گور سن سيز ليقده
نجه قسمت اولموشام دومانا
آي تلي توماني قير ميز
يوخومدا اوخيان قيز
سس ور سسيمه
گوز قوي گوزومه
سنين الين اليمده اولسا
گون آچار بلوت قاچار
من أوزوم قارا يرده
نگاروم ايشيخلی گويده
جانا باخوشون
سنين گوروشون
نه دیير سن، او كهليك یريشين
گونه بنزير
بال كيمين
شهدي
شكردي
تارونان
قارمانونان
اوجا
اوجا
اوجا
اوچي دره لرده درين سوزونن
چيچگيم قانلی شراب سن
سينه مي ايسيديرسسن
بهشتم قيرمیز گولوشينن
اورگيمي
سرينديريرسن
قربان آدونا
توك
ائل يادونا
پياله پياله گوزلريوي
پيمانه پيمانه سوزلريوي
دولدور تا ساق ياشاسين
ياشول آلاقيرمز بيرق لی يوردوم
دده كوروش اولكه سي
آنام ايران
(2)
بير مارال خاطره سینه
نه دييم هاچاندان
هاردا قالموشدوم
بوردا دونيا دولی دوماندوی
اوچماسان اورگيم آماندوی
گوورچين آمّا گويده سوينر
سوينديرر
نجه اوچماسون
(3)
اوقدر سن سيز اوخودوم
نه بيلديم هاچان
آمّا قوش اولموشام
آخ آي جيران بالاسی
سوزلريوي
گوزلريوي
بوردا آرتوخ
ورسله
تاپو شدور يله
آت چوله
(4)
گون قون ماموش گوزووه
من قون موشدم
يل اوچماموش تلينن
من اوچموشدوم
سودا گلن سرمه لی قيز
منه ده آيدون دي
(5)
بوچولون مارالي سن
بو داغين خيالی سن
ايزيوه
سسيوه
گوزلريوه
اوقدر اوخ آتو بلار
بله بنیرم صباح سنی قانینه چای ایچر
به همین خاطر شرمنده ی بسیاری از بزرگان می شوم و.......
اما دوستانی دارم.... ش ن.... هفته ای یک باراحوالشان را می پرسم وفعلا تا اطلاع ثانوی اثارم رو برایشان میخوانم وحتی پیشنهاد داده ام که اگر سایت منو کپی کنند بنده این سایت رو از دسترس خارج کنم....@@@@
اینانما ، سن
بوگون آیدون دوگول
ایلدریم ، یاقوش ، قاردا آرتوخ
بهار گویون بویی یان َال
امّا هامو آیلار
اوینیا اوینیا
اُخور گوزلرینده
بوردا یتمیش رنگنه اورگیمه بویاموسان سن
قالخار جانومدا مبارک آدون
قارا بلوت سسلننده
آتولّوب
دوشوب
هامو یانا
گوله گوله
اوت سالندا
اورگیمیز
توپرا قوموز
زلزله ی دوشنده
داغ دوشیوین گوبلک لری چیخان زامان
تارودا قسمت اُولسا
بوگجه نی شامو تک کور اوغلودا تاپامّاز
تل لرینه ورمنه ، ورمه سن یله
بیر آخشام الیم بلینده اولسا
باخ گوروم نجه اولماز اولماز
سوروم دوداغلر یوین قیرمز نارون
بیر کنده آرو گوزلر یمده اوخورلار
آی دنیامی قیرمیزآلماسی
هاچاخ
بوی یاجاخسان یور دومی
آق ، گوی ، یاشول ، قیرمیز ، ساری
چوخ جان ورمیشم
یوسقول لوخدا
یازوخ لوخدا
آیرولو خدا
آمان جانا
سن سیز لوخدا
سسیم داغلارا دولاشوب
کولش
کولش
باشومدان آشوب
گنه گاوار سن سیزاولموشام
قورخورام
أولوم
دومان دولا دوشووه
دامچون
دامچون
آخا سان
آرخامجا
سس وره سن داغ سسینه
گوز قویاسن یول گوزونه
آی أوزون سوینن سویندیرن یار
باخ گور نه تز
سون سوز اولده جیران گوزین
سارالدو باغچا لار
آلچالار
چیچک لرین
عمر قورتاردی قالدی بیر باخوش یادی
اورکده بیر مارال آدی
آردونجا
قاچی ، اوچی ، آشی
داغدان ، باغا
باغدان ، داغا
بوقارا زنداندا
گونش هاوا سوندا
بلوت آرا سوندا
یا نا
یانا
یاقا
یاقا
قوش اولماموش
یاش اولموشوخ
دای گون یوخ گده جاخ زامان
هانی قنت اوچماقا
سوگیلیم گل بودینانی آت چوله
اوچما اولماسا
ال ور الیمه
آل منه قوجا قووا
قوی اوزانسون دوداغلاروون نقیلی
ایشیتمینده سسوی
گور مینده ایزیوی
دومان نیم
یالان اولموشام اینان یالان
00000000000000000
شعر چای
چای آراسوندا
استکان
قورو
سماوار
قندان
بیر قیرمیزی شیرین گولش
آخ گوزلرم نجه قالدی
گون لر
آیلار
ایل لر
افسانه تک
گون آشدی هاچاق قاشدی
آی پارالاندی
هر تیکه سی
اوت توتوپ قاچا قاچا
آت شیهه سی یورتمه گتدی
بولودا آشدی
چیچک
کهلیک
دورنا...
من بوردا
گوزلریم اوردا
بیزیم آراموزدا بیر سرین چای
***
مارالوم
بیر باخوشدا
اوت سالدو جانووا
ها
گوروم گنه اولدوز
قاش گوز آتارسان؟
***
خمار باخیشین
گل تک
آچولوب اورکده
نجه
نازلانا نازلانا سحر گلدی
***
اورکده
بله بویوک داغوم وار
آنجاخ
بیر بالا تپه گوروشولار هامی داغلار
سهند
سبلان
حیدربابا
***
زلزله اخیر در شمال غرب کشورمان که موجب خسارت جانی و مالی به هموطنان هم زبانم شد را به همه بازماندگان آن حادثه تسلیت عرض می نمایم.
پرنده ی صبح
هر خروسخوان رایحه ی تلاوت شده ی صبح
پا برجاست وجاری
خیز بلند عاشقانه ای
از تلا لو امید وانتظار
با تجلی طور در شهاب باران شبهای تشنه ی نور
خدایاکی واژه ی ناب موعودخواهد چکید
از زبان نرگس
با تکاپوی روزانه ی آفتاب
تا سفره گشائی برای همه ی دستهای سپید وسیاه وزرد
***************
چکامه ی سحر
برای ن س
آه رویای محال
فاتح شرقی دستان من
سپیده از آن تونیست
چرا که ستمگرترین شب تاریخ زنجیر گسسته است
با آتیلا چنگیز تیمور
هیتلر موسیلینی استالین
تنها به شور آواز عشق بیاندیش
ودریچه ای کوچک که در آن نور فانوس نغمه نارنج می پراکند
مرا چون راه ورسم خوی کردن به آواز این بیدادگر نبود
جهان را به طرفه العینی نذر پاش موج بیدار چشم یار کردم
که در تیرگی محض آهنگی سپید می نواخت
اکنون در درازای تاریخ به جستجوی سپیده ام
وسحر با ناشکیبائی طلوع پر طراوت نور را
بامواجی زرد ونارنجی وسرخ به مسلخ تنوری سپرده است
که با آمیزه ای از خون وآواز خروس
نغمه پرداز صبحی است
که نیامده در اندیشه ی پاره کردن رویای بیدار من است
اینجا شاعران در مسلخ عاشقی گرفتار درد زایش نورند
وچکان چکان چکه می کنند
ازصلیب های مروارید نشان آویخته بر سینه ها
وطوطیان مقلد
در های وهوی یک بازار مکاره خانه ای از عشق ساخته اند
تشعشع دلارمعنا ومفهوم گالریهای هفت خطی است
که سرسام آوردر خط تولید دروغ با سرعت نور
تا آنسوی پرده ی سهابی می تازند
بیگانه از درون فصل محال چشمت بیادم نیست
تا چند وچون سخن عارفان را دریابم
وبا کلمه ی زلال در آفاق چشمی ترجمه کنم
که دوستت دارم را هزار بار با فریادی رسا به پرواز در آورد
آه کبوتر جلد پشت بام نگار عاشق کش قرن
حتما چینه دانت پر از هواست
که اینچنین آغشته ی پرواز گشته ای
نمی دانم
چرادر آسمان یار دام ودانه به یک اندازه زهر آگین می شوند
مهربانا همیشه با خاطره ی پرواز دل خوش دار
نه پرنده ای که لب بام نشسته است
مثل قضیه ی خون سیاوشان
که هر فلق بیدار می شود
با دلدادگانی که
هر طلوع با دهل وشیپور و آواز
ناجی صبح را صدا می زنند
خدایا کی خواهد دمید
غمه ی عشق بر امواج پریشان بال زنبوری تنها
که آنسوی غمزه غم تبار ملکه مرگ دور از کندو را برگزیده است
تا چشیده باشد شهد سحر را از زبان نرگس
امادر روزگار خراب
بدون یار
خواب آلوده ترین نفس هوشیارترین کس است
تا یادمان عشق ورزی درناهادر بلندای مناره ها
چندوچون چند گنجیشگ مستا صل باشد
که در غوغا سالاری زاغ وزغن
وهوای گرفته ی خفن متعفن از مرگ دجله ها
چکامه ی پرواز را بیاد نمی آورند
آه چه تهفه ی ارزشمندی رویده بر دامان زمان
گررد وغبار می نشیند
روی پلک وچشم وته نشین می شود
در طعم گس گلوی آدم
حتی بر چهره ی چروکیده ی برگ سبز همین بهار
بگذریم
بالش خواب من پر از پر پرواز غوهاست
***********************
اپیدمی دروغ
برای پریسا بخت آور وهمسرشان
بلند
کوتاه
بدون یا با ضمانت اجرایی
بدور از کسالت ناشی از خطابه ی مکرر فصلها
یار آنسوی تقویم برگه های یکنواخت
روزی چهارنعل فرا رسید
هنگامی که در دل قنات قطره قطره آب می شدم
محبوس حجره ای هستیم
که همواره در معرض تاخت وتاز موجهاست
هشدار در این کرانه بوتیمار هم به نگاهی چشم اسفندیار می شود
روزگار خاص انسان در محاصره ی شرایطی است
که دلتنگی را مسئولیت عمده ی غنچه می داند
وقتی به بار نشستن غایت رویای او باشد
اما تمام جانداران همچو ما
در اندیشه ی گام نهادن به خزان زندگی نمی کنند
این تنها انسان بود
که از روز اول آفرینش زندگی را با داد وستد معاوضه نمود
تاروزهای بعد
طمع تملک مرگ
کا لای نخست بازارهای مکاره باشد
از شیر مرغ تا جان آدمیزاد
وآدم واره های رویین نژاد
همه چیز قیمتی یافت
منهای ریز نمرات تجلی طور
آخرین دست نوشت بشر
بعید می دانم ترشی بیندازد
چون هرگز شور شیرین عشق نخواهد گرفت
حتی با نگاه سرشار از عطر نارنجش
اینجا با نهادینه شدن تمام صورتهای متفاوت
پشت صورتکی همشکل
همه کیش ومات اپیدمی دروغ شده ایم
وفکر می کنم
40
.........
...................
80
یا 100
سال عمر با برکت
ارزش شناسنامه دار شدن را نباید داشته باشد
یا زندگی تلختر از زهر هم آنقدر شیرین است
که عمر نوح به نظر کم می رسد
چه پارادوکس بامزه ای
بگذریم همچون برف وباد که زندگی رسم گذرایی است
دلم فقط بحال پیرانی می سوزد
که از قیافه ی زال و قد وقامت کیخسرو قرنها فاصله گرفته اند
********************
8 ره افسانه
برای جناب اقای حیاتی وخانم شیرازی وسایر گویندگان خبر
, با تشکر از لطفشان
توهم اشک
بر گونه های ماه
دریغا
سالها
قرنها
هزاره ها
سراب بر دیدگانمان نشانده
اما رسم عاشقی یک رنگی است
وپا پس نکشیدن
هنوز هم آینه را هر روز می نگریم
درونش جز تلالو نوری میان تیرگی چیز دیگری مشخص نیست
سپید سیاه زرد سرخ
همچنین مخلوطی از رنگها
بعلاوه انسانهای رنگ به رنگی که بد جور تو ذوق می زنند
ببین شب چه آرام می نوازد
انگار ریچارد کلایدر من پشت پیا نو ست
هرگاه نور ماه از میان ابرهای پاره پاره می تراود
پشت نگار بلند بالای ایوان
که سال پیش دام ودانه ی آخرین طوطی به گفتمان نشسته ی قرن بود
یاد ویادما ن نگاهی که امروز به خاطره نشسته است
زنده می شود تا کلمه به کلمه از قصه ی طوطی وبازرگان بگوید
خوش نشین ای قافیه اندیش من
قافیه دولت توئی در پیش من
حرف وگفت وصوت را بر هم زنم
تا بی این هر سه با تو دم زنم
آن دمی که از ادمش کردم نهان
با تو گویم ای تو اسرار جهان
قصه ی جان نغمه ی جهانی است بلند وژرف
در این چالش دامنه دار روح وتن که آرام آرام از ابر پیاده می شوند
زخمه های سنتور استاد مشکاتیان
با نوای نی موسوی حکایت هجران همچنان زنده می ماند
سر من از ناله ی من دور نیست
لیک چشم وگوش را آن نور نیست
تن زجان وجان زتن مستور نیست
لیک کس را دید جان دستور نیست
روزها گر برفت گو رو باک نیست
تو بمان ای انکه چون تو پاک نیست
کوزه ی چشم حریصان پر نشد
تا صدف قانع نشد پر در نشد
امروز ما دنیای ثروتمندی ساخته ایم
چه شهرها چه خانه ها چه سینماها
ستاره ستاره چشمک وام گرفته ایم
تا هتل هایمان برنگ آسمان در ایند
چه دنیائی زیر این سقف مینائی مهیا شده است
دیریست درختان بلند را سر می برند
افرا سرو سپیدار بلوط تا دیوان شاعران شعار پرداز پر حجم شوند
شب نامه ها فحش نامه ها
قهرمانانی که خاک می خورند تا خاشاک شوند
وپلاستیک ابر قهرمان قرن خیال پوست انداختن ندارد
چه آسان هر جا که خواست به پرواز در می آید
کجاست شخصی فاضلی پر مایه ای
آفتابی در میان سایه ای
نیست وش باشد خیال اندر روان
تو جهانی بین بر خیالی روان
برخیالی صلحشان وجنگشان
آن خیا لاتی که دام اولیاست
عکس مه رویان بستان خداست
چیزهای دیگری هم هست
مثل غازهائی که با په بادها پرواز می کنند
تا شور وشوق لک لک ها هنگامه ی کوچ عاشقانه ی چشم یار
در چهار چوب پنجره بنشیند
اه نازنین لمیده بر کاناپه روبروی تلویزیون
نفس پر طراوت آسمان گوارای وجود
اینروزها برای زنده ماندن نیازی به شال وکلاه نیست
تنها کافی است
برای بقال کوچه غریبه نباشی
با یک حساب مختصر بانگی
و ورزش صبحگاهی در پارک
زندگی ماشینی هم چندان بدک نیست
مشروط براینکه فرمان خودرو در اراده ی دست تو باشد
وقتی هم از چاله چوله ی خیابان خبری نبود
بدانی الزایمر در کمین است
و بی مهابا سرعت نگیری
بند کن چون سیل سیلانی کند
ورنه رسوایی و ویرانی کند
من چه غم دارم که ویرانی بود
زیر ویران گنج سلطانی بود
ای حیاط عاشقان در بردگی
دل نیابی جز در دل بردگی
بشر هنوز ندانسته از یوری گاگارین با آن قدوم مبارکش
بر آستانه ی ماه متشکر باشد یا متنفر
چرا که فهمید اگر این کره در و مروارید نشان نیست
اما به همین سادگی سی روزه پر نمی شود از طراوت نور
واصلا دریغ نخوردیم
وقتی که دیدیم مادر این نور متبلور پاک
چیزی جز خاک نیست
خواجه شمس الدین حافظ شیرازی
نگاه کن
اشک ماهت را در آورده اند
حالا نوبت مریخ است
با کاوشگرانی در حال برچیدن ابروی سایر کرات
بیرون منظومه شمسی
اما با این همه ماهواره دور تا دور زمین هنوز
مهتاب تمام وکمال انعکاس نیافته است
حتی بر اینه دل عارفان
بگذریم از رد پای چند شامپانزه
که بوسه بر خال مه زیبای آسمان می نوازند
ما را ز منع عقل مترسان می بیار
کان شهنه در ولایت ما هیچکاره نیست
از چشم خود بپرس که مارا می کشد
جانا گناه طالع وجرم ستاره نیست
او را به چشم پاک توان دیدن چون هلال
هر دیده جای جلوه ی ان ماه پاره نیست.. .
... برچیدن بساط معنویت از سفره ی تن ساز وکاری بود
که می خواست
برای احیای حق کارگران جهان را از خدا خالی کند
سفره ی زحمت کشان اما پر شد
از هوای خفن شعارهای تو خالی
واندیشه های قدقن شده از پرس وجو
با سایه ی مدام اسلحه ونظارت مستمر دوربین مخفی
فارغ از تابش بی مهابای مهتاب
در شبهای پر التهاب از گفتمان زنجره ها
چه بسا کسانی بخاطر شماره ی حساب فردای فرزندشان
نان سفره ی شب بشری دیگر را به یغما می برند
دیریست.... ان جلینا.......
. ققنوس اتش سوز است برای برو بچه های فقیر دنیا
امروز اشغال وال استریت محقق نشد
فردا را اندیشه کنیم
شاید زاویه متمدن غرب متمدن خون سیاه سومالیایی را سرفه کند
بر خاک زردی که از شرم سرخ می زند
اگر دستم رسد بر چرخ گردون
ازو پرسم این چون اس
ت وان چون یکی را....
.... سلیمه توکل
وقتی بهار عربی را آبیاری می کند
به شکل وشمایل حاتم طاعی است
چندیست آلفرد نوبل مهمان اوست
راستی اولین چشم ایرانی که در فضا چرخید
میهنش را با چند میلیون چشم مشتاق دید
خمیر دندان منتشرش در فضا چه مارکی داشت
آب غیر روان را چگونه می نوشید
ومهمتر از همه
انو.......ش... بی وزن
آیا از نفس حق واژگون نشده بود
مثل شمس پرنده
وقتی پرسش پارسائی اندیشه است
چرا رد هیچ سئوالی در مسیر منتهی به ماه باقی نمانده است
قرنی را پشت علامت استفهام پشت سر گذاشته ایم
بدون اینکه بدانیم گله از نگاه یار بی انصافیست
لبان برج بلند لبالب از ملال می شود
وقتی که می بیند از لابه لای ابرها
قد وقامت آدمها چه حقیر وناپیداست
مورچه هایی که در چهار راهها بهم پیوند می خورند
تا در میتیگ میادین طمع مورچه خواران را تغذیه کنند
سیاستمدار سخن بگو
ترجیحا بر گرده ی بلند گو با اکوی آسمان خراش
اما از انبوه صداهای زیر دست تنها ناقوس کلیسا هاست
وصدای اذان مناره ها
که ره به بالای ابرها می برند
تا ساکنین بلند بالای برجها هم بدانند
زمین چه بی رحم زمان را بلعیده است
امروز در گذار کوچه ها از آواز یار خبری نیست
باد سهمگین بر لبان برجها می پیچد
وگردباد هستی پیاده رو را تهدید کرده است
تراشه های سرگردان
شیشه های شکسته ی آویزان
وباز پلاستیک این ابر قهرمان قرن ..
................ ................
اگر ترجمه ی متفاوتی از آب درسیاره ای دور دست پیدا شود
ایا نوح پیامبر دوباره فرمان کوچ خواهد داد
با نظاره ی سرنوشت همسفران انسان در کشتی زمان
هر سال چند گونه حیات را از خاک برچیده ایم
با نسلهای تازه ای در حال انقراض
تا بعد از ان ازادی اعما احشا زمین
بدون پوست را تضمین کنیم
برای راهیان فضا چه نیازی به اجرای پیمان کیوتوست
بی خیال زمین شده اند
و می پندارند
نسل برتر یعنی صاحبان بلیت پرواز آخر
پیش بسوی آسمان بدون خورشید
غلام همت انم که زیر این چرخ کبود
ز هرچه رنگ تعلق پذیرد ازاد است
که ای شاهباز سد ره نشین
نشیمن تو نه این کنج محنت اباد است
ترا ز کنکره ی عرش می زنند صفیر
ندانمت در این دامگه چه افتاده است
وقتی ازادی وارستگی است
و رهایی در نهاد خواست تو نهفته است
وای به حال افلاک اگر این ظلوم جهول
را با کوله پشتی اش قی نکند
وبگذارد خلا هستی را به نفس طمع بیالاید
انگاه توپ مرواریدهای قشنگ تو پر کهکشان
یک به یک ترک برداشته وچروکیده می شوند
اینهو خود زمین
99999999999999999999999999999
مصلوب
برای سیاوش وبامداد
آری
آن مصلوب چشم تو بود
جلجتائی در نیمروز تفته ی گرگان
وبا پس مانده ی نگاهت نیمرو می پزم
روبرویم آسمان پیاله وسفره ایست
همانقدر بی پیرایه تا کرشمه ات
لب ولوچه ی مشتری باشد
جوانه ای پس جوانیم سر تکانیده است
خش
و خش
وخش
کسی دوباره از نگاهت بارور می شود
نه تاب مسیحائی تازه بر پیکرم نیست
بامدادا
تو پریزاد هزار ویک قصه ی شهرزاد نبودی
همین دیشب هنگامه ی عبور صدایت
پنجره لرزید
پس مانده های دل ماند
وتلالو نور اسپهبد از دریچه ی میترال
تا ایستگاه بعد
وقت شیشه های شیر
دست به دست
شیشه به شیشه
فارغ از خروس وآغوش پر نغمه ی نور
با منواکسید های آلوده
صبحگاهان عطش رویایمان قلقلک خواهد خورد
تا نوبت دوباره ی صدایت باور کن
همیشه سایه ای بر گامهای این دوره گرد نخ نما روشن است
****************
برای مهناز افشار
ازتمام عکسها وپوسترهایت
خانه ای ساخته ام
اما روی حبابی که درآن تلخی سرنوشت
راوی شور وشوق عشق است
888888888
طنین گامهایت غبار از دل می زدایند
قدم بگذار اما نه با خوی وخصلت سرعت
که غبار این سالها در چشمت
اشک برویاند وآه بچکاند
ند 888888888888
چون زیر پوش سحر خیس بود خجالت کشید
با تن باران زده برایت آواز بخواند
قرنهاست خروس این نکته را در نیافته است
8888888888
آه دیوانه ای دیگر
ببین چگونه با آواز بلند ترانه می خواند
بی خیال نگاه گزنده ی مردم شده است
8888888888
برای آناهیتا نعمتی
از خواب امشبم فقط رنگها مانده اند
وقشنگی بنام آنا
همچون دریاچه ی دم دست درختهای بلند
که لباس سبز پوشیده باشد
8888888888
بدون پول
ودغدغه ی غذای فردا
تنها شعر می نویسم
منطقه ی دنج دلم بهانه ی ناخنک انداختن گنجشگهایی است
که دوروبرم آفتاب خرمن می کنند
8888888888
برای الناز شاکردوست
بهتر است لباس تازه نپوشید
اما پشت شاخه های این درخت
در حنجره ی چکاوک دمی لحظه را تازه کنید
آنگاه چشم یار در چشمتان خواهد نشست
همچون شبنمی روی برگ
888888888888
عشق کور است
نه نابینا
می بیند اما نمی شناسد
آنچه راکه دیده است
666666666666666
منهای تبلور خاطره ی عشقها
مابقی زندگی
چیزی درخور سطل زباله است
که گربه ها را به جان هم می اندازد
88888888888
زندگی چیست
جز بجامانده ی دو نگاه
که همیشه دم آب طعم سراب می گیرد
88888888888
چون می دانم نامت به بلندای آفتاب است
دیده به رویت گشوده ام
پس متبرک باد نام تو
هر غروب
هر طلوع
که رنگها خط تمایز خود را از یاد می برند
88888888888888
با شیهه ی اسب رفتنم از امروز بدرقه می شود
در خط فاصل غروب وطلوع
که عاشقانه هایم در ان جا مانده اند
د 88888888888
آنچه می نویسم
شعر نیست چالش سرخ آیین دل بی خواب من است
قلم
قلم
جوش می خورد
تا فواره سان خراب گردد در برکه ی چشم شکیل...... آسمان
888888888888
چهره به چهره با ستاره ی غیب گوی قطبی
در مسیر بی بازگشت گامهایت
با کوله باری از تمنا
ترانه
دعا
رهسپاریم اگر لب بر لب ماه نهیم
در یلندای آبستن درد
عشق چشم در چشم سحر
اشک از گونه بر خواهد چید
88888888888
نغمه پرداز جلجتای مصلوب غروب
چکامه ی آوازت را لبریز واژه ای کن
که هر بامداد بر بالاترین شاخه ی سپیدار خواهد دمید
د 88888888888
برای ماهیا پطروسیان
آفتابمان دوباره دمیده است
بر روی گون استخودوس و آویشن
عاشقانه هایم
اما نگاهت را زنبور باران کرده اند
8888888888
برای نرگس محمدی
آبی چشمانت را به سرنوشتم پیوند زده ام
شاید روزی در دل آسمان ببینم
قسمت چشم ما نگاهی عاشقانه بود
تقدیمی از نرگس محمدی
کوزه ای مالامال از آب حیات
در گرماگرم آتش وعطش
گوارای وجود دوست
8888888
میان نام ونان
مردم نان را برگزیده اند
ومن نامی شدم
آشنا در دنج ترین گوشه ی دلت
888888888888
طلوع ناجی غروبی شده است
که دست به دعا ایستاده بود
888888888888
نمی دانم
قصه چیست
که عقاب همیشه
بر باد آشیانه می سازد
8888888888
برای جواد رضویا ن
بهار چشمانت دروغ نیست
بتابد
دل واژه ام چو غنچه خواهد تپید
888888888
برای کتایون.......
فصل بارانی چشمانت
منهای من
بیاد گرسنگان دیگری هم هست
در آن شام غریبان که بجای نان غم بر سفره هایمان بود
88888888888
می نویسمت
خط زده دوباره می نویسم
چقدر رشک بر انگیز شده ای
حتی برای این قلم که با جلوه ی تو جان گرفته است
888888888888888888888888
چه موسیقی لذیذی نواخته می شود
درون این هندوانه ی قاچ قاچ سرخ آبدار
با زخمه ی دانه های سیاه
که طعنه به آفتاب می زنند
بدون نگاهت اما با میوه هایی از این دست
دریغا منم در راه طولانی عطش
88888888
طالبی
هندوانه
خربزه
زمانی بدون
این میوه ها می توان در ایوان تابستان نشست
که چشمت بجای بانگ خروس سپیده را صدا زده باشد
8888888888888
به تعداد هنرپیشگان سینمای ایران شعر خواهم نوشت
اما نه با نام ونشان تک تکشان
که اسم پرنده از یک نگاه آبی هم بیشتر به چشم می اید
88888888
گفته بودم بدون توبستنی نخواهم خورد
تابستان رسید
عطش لیس زنان دلم را در قیف یک پیاله ریخت
8888888888
لبالب از عطش سایه شده بود
تن آفتاب سوخته ام
راستی اینجا برنزه شدن بی هزینه است
ت 88888888
برای نیوشا ضیغمی
زنی زیباست
که آسمان را بر قد وبالای یار ببافد
با دو خت ودوز چشم زخم
بالای گیسوان بافته شده روی سینه ای ابریشمین
8888888888888
آرزوهایم را تمام وکمال در چشمهایت خلاصه کرده ام
سالیان عمر هزینه شده اند
حتی برای رعد وبرق نگاهت
8888888888
منهای من کسی در این بادیه نخواهد رست
که با کاشتن کاج روز خود را وزن کند
88888888888
برای بهنوش بختیاری
هفته ها خط کشی شده اند
در روزهای موازی
که یکنواخت می گذرند
تا یک لحظه ی خاص
بعلاوه ی مخرج مشترک
ماه عسل زندگی باشد
8888888888
برای داریوش ارجمد
چه خیال پرورند
هواپیماها
موشک ها
وسفینه های فضائی
انسان وقتی برابر با آسمان می شود
که به تفریق زمین دست یازیده باشد
888888888
متاسفم برای آفتاب
وقتی کلماتش نه با خاطره پردازی طلوع وغروب
که در صلاه ظهر تابستان چالش برانگیز می شود
88888888888888
دستان شاعر تنها روبروی دیدگان جویندگان معنا
پوست می اندازد
8888888888
دریغا وقت رستن کسی به گل نگفت
او مکتوب فصلی است
که با یک عمر خوانده شدن هم تمام نخواهد شد
8888888888
تهنیت برآفتاب باد
که هر غروب را
با طلوعی تازه پاسخ می دهد
999999999999999
همیشه دلم برای تو تنگ می شود
وگاهی برای خودم
گلی به جمالت که روزم آنلاین نمی شود
مگر با گلابی که تو برویش پاشیده ای
88888888888
برای حمید لولائی
امروز بعلاوه یا منهای دیروز برابر است بافردا
نتیجه را ضربدر خودت کن
تا تمام وکمال زندگی از دستت بدر نرود
د 888888888
آن خردوخاک شیر.....
عصبانی
خودش به دست خودش بهانه داده است
وگرنه گفت آفتاب از گفتمان ما جداست
8888888888
کسی که رو به افق گام بر می دارد
خم به ابرو نخواهد آورد
مگر با نگاه یار
حتی در آب وهوائی که
بارش مدام ناودانها در تخلیه ی بی امان باران
چندان هم ثمربخش نباشد
د 8888888888
امروز طعنه به غرو ب زده ایم
ومنتظر متلک باران خورشیدفردائیم
88888888888
برای داریوش کاردان
ما در یک نقش موروثی برای تمام زندگی جا مانده ایم
شما همچون نقشه ی گنج آراسته اید
نقشهای متفاوت را به عطر حضوری پرطراوت
در حاشیه ودرون دل مردم
8888
فرقی نمی کند
چه زیر آفتاب تابان
یا تابش بی مهابای مهتاب
واسمان ابر اندوده ی غمگین
یا خروش هوای رعد وبرق آگین
همیشه آرزوی حضور دوباره ی زنی زیبا
بر تپشهای دل سایه افکنده است
88888888888
زنی زیبای دل آراست
که از لب بام روحش برخاسته باشد
معلق زن وحیران همچون روحانیت بی مثال آسمان
و کبوتری بال وپر گشوده از تمام ارثیه های قراردادی
888888888
تنها به تعداد فیلمها وترانه های قشنگ
ادراک شده در احساسمان
زندگی کرده یم نه دقایقی که دل تپیده است
88888888888
برای مهتاب کرامتی
امروزه روز زندگی در دو گوشه ی متفاوت ادامه می یابد
هیاهوی شلوغ میدانها و گوشه ی دنج سینما
چه سهل وممتنع است
جهان یعنی مهتاب روی فرش قرمز و دوربین ها ی.
... .. 8888888888888
حیات دیگر گونه را تجربه کن
قبل از انکه تجزیه ی خاک شوی
عکس این هنرپیشه ی زیبا ترا فرا می خواند
تا به تاراج چیزی دست بیازی
که با پوست واستخوان وگوشت گور به گور نخواهد شد
88888888888
اگر به اندازه ی این حیوان نجیب
انسان در فهم نکته ی ذیل کوشیده بود
که هش یعنی چه
کوبه ی هیچ دلی بدون علت کوبیده نمی شد
888888888
برای رضا صادقی
زنبور نر بعد از مواجهه با انبوه
امواج ماهواره وموبایل در سفر عشق به ملکه گفت
اینروزها توهم دانائی موجود دو پا نادانی آفریده است
888888888
چقدر بیمناک شدم
وقتی دیدم آرزوهایت را با آرامش من معاوضه کرده ای
888888888
از نقطه یی سپید وشفاف درون موم شش گوش
تا لارو وتخم سر بسته
میزان ذخیره ی ژنتیکی اصلا مهم نیست
برگ برنده دست کسی است که تصادفا
ژل شاهانه چشیده باشد
888888888
هوا فوق العاده گرم شده تا
هوای کولاک کنیم
چله ی زمستان یادت نیست
چقدر تیر خورشیدی دلچسب می نمود
باورش کمی مشکل است
انسان همیشه پائین تر از زمان ایستاده است
88888888
برای عادل فارسی پور
سرنوشت را باور کنیم یا نه
فرقی نمی کند
لحضه ی اتفاق محتوم
همیشه یکی دو ثانیه فراتر از آگاهی ماست
8888888888
چه اتفاق غریبی
مردم از خود پردازها پول دریافت می کنند
24ساعته حتی در روزهای تعطیل
دریغا امروز دست ادینه هم
آلوده ی چرک وچروک اسکناسهای رنگارنگ است
888888888
آنگاه برابر زمان توان ایستادن خواهیم داشت
که در خورجین پیله وران هم
به بهائی کمتر از زباله های تولیدی سال فروخته شوند
میلاد ومرگ
============
به سادگی در دل رویاهای بزرگ هم می توان نشست
مشکل فراورده ی زمانی است
که آرزوهایت اهل سبقت گرفتن از تو باشند
0000000
برای طناز طباطبائی
ستاره ای برویم چشمک زده است
با پست عکسهایش از آسمان
و یک نگاه لذی
ذ به شیرینی مغز هندوانه ای قارچ شده
در گرماگرم مرداد ماه دلم گواهی است
خوردنیهایی از این دست ساده به دست نیامده است
---------------------------
با چشم زخمت که بلای جان حسودان شده است
نگاه ستارگان هنر نوش جانم می شود
88888888
داغ داغ داغ است
نگاه پوستر نصب شده ات بر اطاق
که به دیوار جلوه ی گلزار داده
و می گوید گوارای وجود
8888888888888
برای نفیسه روشن
چشم در چشم یار شکوهی خواهد داشت
روزگار اگرقبل از این سطرعلامت سوال ننشسته باشد
8888888888
نیکی.....................
..به چشمانت سوگند
بهترین هدیه ی زمین
نیکی است
که با ترمه دوزی ستارگان
زیر گام به گام نگاهش
تن به جلوه ی طاووس آراسته باشد
999999999999999999999
بگو به فلک تا می توانی ستاره بچین
آسمان شب هرگز از بازتولید نور خالی نیست
888888888
تنها شوق در کوچه پس کوچه های دل قدم خواهد زد
وقتی موج نافه کشای یار
بدون هیچ مقدمه یا موخره ای
چنین سنگین باریده است
88888888888
گیسوانت به رنگین کمان شباهت تام وتمام دارند
البته بعد از استحمام که رنگها در هم می آمیزند
تا بلوغ میانسالی بتواند
از شکوه برزن جوانی قدم بردارند
88888888888888
نشستن وقت پرواز ایرادی ندارد
مشروط بر اینکه تمام وکمال درخدمت آواز باشد
د 8888888888888 برای ستاره اسکندری
ستاره در می زند
بگذار تاقیامت پشت دروازه منتظر بماند
آخر دوست دارم
چشمک ترگل ورگلش همیشه پشت بام باشد
7777777777777 . .
..خاطره ای قشنگ خنده را از لب بام ورچیده است
تا چشمهایمان لبالب از اشک شوند
8888888888888888
چقدر گناهبار است زندگی بعد از نگاهت
که همیشه ستاره می چید
99999999999999برای سمیرا.
..
.. مرا با نگاهت از مرگ باکی نیست
اما مانده ام چگونه روبروی این دوربین بایستم
که تاپ وتوپ دلم
صد سال بعد از فوت هم با چشمانت تلاقی نکند
د
9999999999999999
آن کلام ترگل ورگلت
که در اولین نگاهمان رد وبدل شد
این گوشه ی لبت دوباره جوانه خواهد زد
فقط کافی است
به قدر واندازه ی یک تبسم
گل خندی آمیزه ی شکوه هایت کنی
88888
فردای حادثه خدایاخورشید چگونه سر برخواهد آورد
تا روی خاکی که هنوز از غم اندوهمان تر است
آفتاب بپاشد
99999999999999
ایمان داشته باشیم
صد سال بعد از خوانش این نامه
فریادی خواهد رویید
در کنار چشمه ای که
با نم چشمان تو کلید خورده است
ش999999999999999
آفتاب وقتی درست نازل می شود
که انسان
در قد وقامت
آینه
بایستد
000000000000000000
این اینه را که ساعتی صد بار در آن می نگری
در دلت تعبیه کن تادنیا عاشقانه نگاهت کند
5555555555555
زیبای من فریب آینه رامخور
هیچ آرایشی مثل آراستن
دل با صداقت دلفریبت نمی کند
66666666666666
روی از خوردن توت دلزده می شویم
که با دچار شدن به تله ی پرواز
در گنجیشگ بودن خود تردید کنیم
7777777777777777
ا صلا دوست ندارم
برای آپارتمانها شعر بنویسم
یاخود روهای چهار راه مفروش از فرسودگی
که از بوق متورم شتاب به تهوع افتاده است
================
رخت وروزی این قلم نمی دانم فراخ است یا اندک
مثل پهنای باند فرودگاهی که مهیاشده
برای فرود یا پرواز یک نگاه
=============
ترجیحادوست دارد
با لباس صورتی رنگ
در دیده بنشیدند
گل این ختمی وقتی ازفرشته بانو سخن می گوید
شششششششش
دلت را به آینه بسپار
تا از اینسوی شفاف وآنسوی تیره ی جیوه
تنها چیز بجا مانده از تو نگاه مواج یار باشد
99999999999
دلا تنها به تعداد نگاههای مشتاق که دوستت دارم
را برایت هجی میکنند شعر بنویس.
... 00000000000
0000 ..برای استاد دان داغدادر ودر رثای استاد کسائی
با تو نی نوا ئی داشت
در حال وهوای دل
به همراه قطره های چکیده ی شبنم
برسفره ی صبح چکامه سرای کویر...
... تو رفتی ونینوا شد این نیزار سوخته
که نمی داندچگونه با تابش بی مهابای خورشید مدارا کند
د 888888888888888
نمی دانم چرا باید از زبان زهر اگین چشم نگار آویخته باشم
تمام رویاهای مصلوب شده ام را
انا99999999
لبریز شده ام از چشمان آنا
که جام در پی جام
سرمست از سرکشیدن
خنده های مستانه
هماواز با لبان باده است77777777
8888888888888888888
در این قرن بلند
گل شیفته بنازم به روی گلت
که در مصاف با اسانسهاوعطرها وادکلنهای تند مزاج
هنوز کم نیاورده ای
حتی با عمر کوتاه
هم قد وقامت یک آه
6666666666666666
سرمست از بر وروی این بازیگر شده ام
که وسوسه ی عسل در دل پرورانیده است
با وحشت ازشوکران چشمهای ناز آلوده ی تند مزاج
888888888
به عاقبت نگاهت بنگر
در آن قله ی بلندیا دره ی قشنگ
که همه چیز وکس لباس کودکی پوشیده ا
888888888888888
غروب انسان طلوع دوباره ندارد
مگر انکه پا در رکاب آفتاب نهاده باشد

دل به آبی می زند
با روسری
و سر داغ دیده ی شمع
به گمانم
برکوره راه این نگاه
دوباره عشق باریده است
۲
حیف
صدایم شباهتی به ندای باران ندارد
تا کادوی آسمان رنگین کمان باشد
۳
باور کن
از روزی که دیدمت
ترک برداشته ام
مثل
سینه ی آسمان هنگامه ی رعد وبرق
۴
وقتی میان دسته دسته شکوفه های گل
بهار
تقسیم وخلاصه می شد
چکاوک معترض نشد
وگرنه امروز
جهان باثبات تری داشتیم
5۵
برای خانم تسلیمی
آزادی تنها فرصت رهایی است
از رنگ همه ی تعلقات
کسی آیا نبود در این گنبد کبود
که حسرت مینا نداشته باشد
۶
قصه همین جاست
میان تاریکی و روشنایی
تا می توانستیم
قدم زده ایم
شب از سپیده انسوتر نمی رود
۷
زیر پوست خاموش شب
چقدر شعر خوابیده است
اگر طلوع کنند
تیرگی برنزه می شود
۸
برای لیلا حاتمی
از گذار گامهای بابا
بر دل واژه ی قالیچه ی کهن
همیشه عشق تراویده است
باور کن
تا چشمهایت دوباره بارور شوند
۸
به گامهایت اندیشه کن
و رویاهای به جا مانده از خود
مورچگان در تمام مسیر ترا نظاره میکنند
تا باقیمانده ات
با استخوان خاطره ی دیگری پیوند نخورد
۸
نوبهارم تازه است
وشدیدا نیازمند پرستش
گلهای فصل همیشه ترانه نمی پوشند
مگر در جلوگاه نظاره ی نگار
۹
در خواب دیدمت
بوئیدنت اما
تنها با تلالو خورشید ممکن می شود
چاره چیست جز
طلوع با چلچله ها
۱۰
آب حیات حافظ در ظلمت قدر
ممکن شده است
من اما
در شب چشمت
چه آرام نشسته ام
11
همیشه فصل آخر نگاه
مال کسی نیست
که تندخوانده باشد
این خطابه اگر کمی آنسوتر از انسان نبود
امروز
ریاضیات
جای فلسفه نمی نشست
13
سپیده کی سر خواهد زد
حتما فصل خورشید
وقتی خزندگان هم تمام وکمال
تخم پرنده گذاشته باشند
14
برای نیکی کریمی
امشب
نمی دانم
از چه بنویسم
رنگ حنایی چشمانت به آسمان می زند
مثل حال وهوا ی دل
هنگامه ی نماز گذاردن
15
روزگاران چشم دوباره خواهند چکید
تا با اشارت پلکی بروییم
در تاراجگه زمان
جلگه هم این راز را در جان خود نهان کرده است
وگرنه امروز
بوی بهار شور وشوق چشمه سار نبود
16
داروک
در آستانه ی ترنم باران
تمام ترانه وخروشت مسخره بنظر میاید
آخر زاویه ی دید امروز من شقایق تشنه است
چیزهائی دیگر هم هست
مثل پرواز وقت نماز
در روز این حادثه تپیده ای آیا گلم
17
غروب بی حضورت بر پاشویه می نشیند
خدایا این ماهی غمگین نظر کرده ی کیست
یادت لحظه ای بود پرپر زد ورفت
بیاد دکتر شریعتی
1
خروسها
غرل خواندند
دانه برچیدندو
پرافشاندند
تا تن مرغان از عشق سیراب شد
دریغا غزال تنهابی یار و بی ترانه می دود
2
اردکها سر از جیب تفکر
برداشتند
و درآب
نهادند
بگذریم
در این شهر عشق بهائی ندارد
ستار خان
با قامتش بیرق بیگانه نمی ساخت
فریاد برآورد
گیوه وتفنگم کو
بر مزار تبریز سوخته رقص رجاله ها برآشفت
2
از زمین وزمان فاجعه می بارید
تا پوستش از جدار تار شب درخشید
محله ی امیر خیز از ترس ولرز
بیگانه شد
3
بر سنگ قبر سردار
رستن ناله ی ناب واژه هاست
می دانم انسان وقت پرواز اغاز می شود
برای آنا هیتا همتی
چیزی میانمان روییده است
وه چه شور انگیز
عاشقانه تر
از نشستن معنا روی رنگ گلها
چشم در پی چشم
نوازش میکنم لبخند ترا
آنا به بوسه ای بنواز این جام تشنه را
۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸
وطنم بهاری نداشت
اینجا سیاوشان بوی اردیبهشت می دهند
**********
رویگرزاده ی سیستانی دوباره می آید
عیاران سلاح برگیرید
ایران من امروز وهر روز آینه است
*************
اشک چشمان رودابه
ره واره ی رهایی است
صدایم کنی
سهراب می شوم
************
سبزینه بود
سایه ای نداشت
و هر صبح به بوی آفتاب عطسه می کرد
مادرم ایران
*************
نه همین پوست واستخوانم
از سالهای اسارت
بر تنم
گرد ستمهاست
مادر سرمه ی چشمهایت
****************
آرزوها چه ساده زکام می شوند
تا صدای سرفه قاصدکها را بپراکند
***********
از آواز خروسها
تا دانه برچیدن مرغان
تنها آنچه می ماند
زندگی است
************
تا هوش پرواز نداشتم
پشت این میله ومیل واره ها
تخمه میشکستم
درست مثل این قناری
*****************
آقایان صدایم را وزن کنید
چند می ارزد
پشت میله ومیل واره ها اما
نشست وبرنخاست آوازش
****************
درون پیله ی تنگ تنم
هوای پریدن دارد پروانه ای
کوکو
لبخند آبیت
*************
آواز را بهانه کرد
لب پاشویه نشست
وآبی شد
روزیکه شوق پرواز نداشت چکاوک
********************
برای مژده ی مجد
از تو به اندازه ات می دانستم
نازکای دستانی که
قبله ی هر نگارخانه ای بود
دریغا
تقدیر آسمان بر اینه ات آب شد
************
لب از خنده ورچیده بودیم
بق بقو
بق بق بقو
کبوتران رسیدند
اسپند بر کوبه ی دلهای خسته می کوبد
چاشت شهر تشنه
بوسه ی لبهاست و
گفتگوی پلکها
**************
خنده ات را آینه هم نمی شناسد
شمع دنیا آ] از دلت آه
***********
برای د.....- ا.......
نمی دانم
مویه ی زنجیرهاست
یا شکوه ی شکست استخوان
صدا این مرهم سینه اما
نشسته در گلو برنمی آید
**********
برای پگاه آهنگرانی
کمان ویلون
سر نهاده برشانه ی شکافته ی پگاه
وکمانه می کند از بلندای قله ها
اندکی صبر
سپیده سر خواهد زد
**************
عمریست از نگاه یار سراب می تراود
و من تشنه ی جرعه ای آّب
کشان کشان
له له زن
وبی قرار
همچون صلاه ظهر تابستان
پگاه
از خاطره ی غریب این نگاه
شاید
عشق تراویده باشد
****************
با من سخن بگو آسمان
هر چند با لحچه ی غریب
جزر ومدی که
سوز ستاره بر دلم می ریزد
*************
لحضه ی آبی دل
همیشه آنسوی حادثه می روید
باورش اما چه سنگین است
***************
یک نفس طریقت ما عاشقی بود
تا عمری حقیقتمان چه باشد
حتی با اندکی تاخیر در حضور در حضرت دوست
*****************
ناتوانیم چون از فهم اشک
دستهایمان حواله ی آسمان شده اند
تا نزول باران
به دعا می سپارمت
**************
برای شیلا خداداد
از شا نه ی شاخهای گوز ن قطبی
مکررا
اس ام اس
ارسال می شود
دیگر لازم نیست
در باد بهاری بذر عشق بیفشانیم
************
زوزه ی گرگ
شکوهمندترین آوای وحش
دریغا زنده نیست
وگرنه
باد خزان بجای سر نهادن بر سینه ی سنگ
دلت را نوازش می کرد
***************
هیچ کس خودش نیست
اما آنی وفوتی
با یک شماره همه
در دسترس هستند
چه دنیای غریبی است
****************
باد وزید
ودرفش بیقراری شیهه کشید
به گمانم
کاوه ای به قله نشسته است
**********
میان میلاد و مرگ
چقدر
پرسه خواهیم زد
شهامت کن
کوبه های مجزا ودرهم در انتظار ثانیه ی آخز دستهای تو بی قرارند
***************
آنسوی در وازه ی زندگی
تمام صداها همچون
صدای تلالو پر پرواز هماست
***********
خستگی سر وشانه ام
نشانه ایست
از آوار خورشید عالم تاب
عسل واره ی شیرین خوابهایم امشب می اید
**********
هدیه خاک بی مقدمه است
وترجمه ی آن
گریه نوزاد
با دل پیچه ای سخت
از آوار زندگی
که
بکباره به سراغت می آید
ندانی چه باید کرد
************
دوباره مصلوب شده ام
با وهم یهودا
قصه همین است
همیشه عطر بجا مانده
از اعدام لحظه ها
با زخم نارفیق
مسیحای شفابخش دلهاست
************
برای باران کوثری
تو از نسل شقایق بودی
با خاطرات مادر
که رو در رو با آتلیه سنجاق شده اند
چند بار نام ویادت را نوشته باشم خوب است
باران اما همیشه یکبار تا رنگین کمان می نویسد
*************
برای ترانه علیدوستی
از زمین سبز پدر
هر هفته
گلهای تازه ای شکوفه میزدند
درون دروازه ای تور دار
و آلبومی اما نه برنگ آبی و قرمز
رو در رو با شور وشوق جماعت
از درب ورودی استادیوم
تا درز نگاه پنجره
یک تنه
وبرخلاف سیل جاری بنیان کن
امضا حمید علیدوستی
آخر شاهنامه اما با مشق ترانه خوش شده است
*************
گشاده دستی آسمان تنها
خاطره ایست
بجامانده از شهد شکوفه های نرگس
نمی دانم
چرا باید تا گلو در عشق فرو رفته باشم
**********
آه چه روز پرغباری
چشمهارا باید بست
فقط
تیره بودن تازگی می آورد
**********
همیشه آسمان گشاده دست نیست
گاهی دم چشمت
تنها غبار می نشاند
**********
چه کسی بهتر از من ترا خوانده است
حیف اوراق امتحانی
با هر نمره ای فصل چیدن سیب
زیر پوش سبد می شوند
*********
سیمرغ اسطوره پای عطار
شاید
در شان ورتبه ی همین بادبادک هم
بال به پرواز نیاراسته باشد
اما
نه در بازی کودکانه ی آسمان
**************
سیاهه ی چه زخم چرکینی است
بر سینه ی آسمان
بگذار
دم آواز قناری شاید چهره باز کند
**********
به خیالت اعتماد کن
تنها چند گام فراتر از توست
همچون پیله ای در رویای پرواز
**********
خیال پرواز ندارم
از شاخ وشانه ی چکامه های باستان
چه خوب است
فصلی با این اندیشه قد کشیده باشیم
************
لابه لای شانه های این درخت
مثل ساعقه خواهد چکید
به چهچهه اگر دل نباخته باشد
چکاوک
راستی
سیب را چه کسی خواهد چید
******
جستن یار
با ترانه ممکن نبود
در میان تمام فایلهای آشنا
اما
صدائی است
چکیده از حنجره ی فرشته ای نام آشناتر از
کوچه باغ ابا اجدادی شقایقها
که مرا به نام می خواند
********
برای مریلا وملیکا زارعی
تنها کودکان بی گناه بودند
وچکاوکان ترانه سرای ان صحرا
در آن صبح دل انگیز که چشم سحر خاموش شد
***********
سحر از خواب بر نخاسته است
اما در تقاطع سرگردان چلچراغ چهار راه
یار می گوید بیا
با چشم پف کرده اما
برای رفتن عجله ای نداشت
رویای خواب آلوده ام
************
پرنده ی کوچک
تو رفتی اما صدای شفافت
از صدای شقایق ها جاری است
پرنده ی کوچک تو رفتی
اما صدای شفافت نجوای شبانه ی شب بوهاست
وستارگانی که از بالای درختان خسته می نگرند
آوای ترا از زبان کبوتران می شنوند
آوای حزین تو می آید
************
بدون گفتمان
وناگهان
عشق بسراغت آمده است
هیس
تنها دلت را بجوی
شاید رد پایی جا مانده باشد
**********
برای ح ع
بچه بودم
نامت را برتنه ی سپیدار نوشتم
اکنون پیر شده ام
تو همانجا هنوز قد می کشی
************
سپیدار
صنوبر
درخت تبریزی
نه پر کن پیاله را با شهد نگاه بید
که تنها
گیسوان مجنونی سربزیر افسونم میکند
**********
همیشه قصه همین است
لا به لای تیرچه وستونهای چوبی سقف
پرنده لانه خواهد ساخت
پنجره را رو به ایوان بگذار
تا روزگارت آغشته عطر پرواز شود
*8888888888
حاصل جمع وتفریق ما زندگی است
وقتی دور از همیم
دریغا
تقیسم شده ای بیش نیستیم
که
ضربدر افق شده باشد
**********
همیشه وقتی قطار سوت کشید
شعر خواهم سرود
با نگاه در آ سمان چشم یاریکه
دستش به ارتعاش در آمده است
************
من اینجا
و تو آنسوی این کره ی گردان
ما هیچگاه بهم نمی سیم
وقت آن است که دوباره عاشق شوم
تا هنگام بافتن زلف صبا
تو هم گیسو به باد بسپاری
************
زن همه ی رویای من می شود
وقتی زیباست
دم آینه مواج آب نشسته
تا گذار عمر را بیابد
*******
من عشق هایم را از کف رودخانه دست چین می کنم
چرا که می دانم
با طراوت آب صیقل خورده اند
***********
آبشار
آبشار
صدا لازم است
تا تیزی این نگاه تعدیل شود
و شور شیرین عشق بگیرد
مثل
قلوه سنگی که از قله برید
وته چشمه رسید
*************
آنگاه که چرک وچروک زندگی در برکه ی عشق زودوده شود
شیرین می شویم
**********
نوبت دستان تو هم خواهد رسید
یادت باشد
سرچشمه ی این آب زلال چشم بیمار من است
**********
طعم نگاهت تازه است
انگاری به ته چشمه رسیده ام
***
شانه به شانه روییده ام با سیاوشان
در ان جهان سخت
که تشنه بخون بود
حتی دل سرو
*****
اسم حک شده ات بر سینه ی درخت
اکنون
گهواره
صندلی
وقاب عکسی است
سرشار از خنده ی معصومانه ی عکسهای دوران کودکی
کمی بیندیش
زندگی چرخش کره ای خاکستری است
که منهای عشق
معنای دیگر نمی گیرد
*********
دم ایوان خانه
رفت وآمد مکرر پرستوی مهاجر
با غوغای جوجه ها
که پاره پاره ی کرم خاکی وصله ی تنشان می شود
لختی دیگر
چیزی نخواهی شنید
منهای جز وولز
حشره ای زیر اوار آفتاب
سکوت وقتی سرشار از ناگفته هاست
که در این برکه
برای صید نگاهت طعمه انداخته باشم
*********
تمام های وهوی ترا بجان خریدم
تا سکوت آشیانه ام شد
اکنون بیداد پیشنه ی گامهایت
اکو شده است
بر بیصدا ترین سینه ی دنیا
********
زن چقدر زیبا می شود
البته با سادگی
مثل گلبرک تری
شگفته در سینه ی سنگ
***********
ای کاش شعر من دریاچه بود
تا باطراوت آب
تن به آفتاب می سپردی
********
بیداد روزگاران
متراکم تر
از سرویس حمل ونقل درون وبرون شهری
می آیند ومی روند
اما مسافران جا مانده بجای افق
هنوز چشم به جاده دارند
*****
تمام زندگی یک ترانه است
زود به پایان می رسد
تا مشغول مرور خاطراتی شویم
که از شکوفه پیوند پذیرفته اند
*********
قسمت چشم ما نگاه عاشقانه بود
این نکته ایست
تحقیر آمیز برای تمام عینک ها یی
که طعنه به آفتاب می زنند
**
با اتوبوس
قطار
هواپیما
جهان چه کوچک شده است
انسان اما از توهم دانایی و......
متوهم ومغرور
آیا جزیره ای نخواهم یافت
که مرا در خود جای دهد
وغرق نشود
با این همه اضافه وزن
****
خراب لبهایت باقی مانده ام
بخند و
دوباره بنواز
این ساز خسته را
با نگاهی روییده از
ناحیه متروک ازلی ابدی
*******
موجها مروارید آورده اند
وماسه می برند
چه ساحل باشکوهی
فقط کافی است
نگاهت را روی قلوه سنگ نقاشی کنم
ومنتظر جزر ومد بعدی بمانم
**********
خروش موج و
صدای مرغ طوفان
در سینه ی صدف همیشه غوغایی است
نگاهت را به دریاچه بسپار وماهیها
تا مروارید شوی......
*****
نگاهت شکوفه باران از روشنای ستاره هاست
تمام آنرا می نویسم
شاید
از مشق هایم منی تازه بروید
**********
زندگی رسم خوش آیندی است
با یک نسخه ی اصلی
وبینهایت
جعلی
بدل
فتوکپی
اما
هیچگاه رونوشت برابر اصل نیست
**
بیم وامید
باورها
خاطرات
رویاها
سرشار از صدای موج ونغمه ی نورند
مثل پر پرواز هما
چه ساده می ترکانند
حباب تنهای خسته را
*****
گلاب
سدر
کافور
لازم نیست
مرا با عطر صدای تو بشویند کافی است
*********
با جدار نازک شیشه ی این آکواریوم
ماهی بیگانه از دنیای من شده است
فاصله امامقیاس سنجش نیست
اساس
کار
هوایی است
که در ان نفس میکشیم
**********
مدارا تمام زندگیمان رابه کام خود می کشد
با نگاهی
که ریشه در سینه نشانده است
*
عشق بینهایت است
جهد کن
آسمان در سینه ات خواهد شکفت
*******
قصد پرهیز داشتم از عاشقی
اما
جام در پی جام
پر می شود سینه ام
شور نگاهی شیریت تر از زندگی
********
دیر زمانی
آینه از آن تو بود
دریغا
نگاه لحضه ها را در ان ندیدی
امروز روبروی حجله ات
دل آینه چقدر گرفته است
***
فصل چیدن انگور
دست چین خواهم کرد
خوشه هایی را که ازآوار آفتاب سرمست شده اند
******
تو همیشه چشم به خنده گشوده ای
مثل گل آفتاب گردان
روبرو با رویش عطش در بارش آتش
*********
چند ساحل آنسوتر
نقطه ی مرزی چشمانت
باید
افق بوده باشد
اینچنین که
زمین
دریا
وآسمان را
بهم
نگاه دوز کرده ای
*******
اندیشه هم ترک بر خواهد داشت
اگر بداند
در افق چشمانت قدم زده است
*********
وای بحال پروانه ها
در شبهاییکه
از چشم گربه ها نور می تراود
*******
همیشه فصلی می رسد
که باید بنوشم
شوکران چشمی را که دمی پیش
شکوفه بارانم کرده بود
******
نمی دانم
ماه چقدر می نوشیده از پیاله ی راه
که مدام بر سر و رویش دست می کشد
یا
من مست چشمی شده ام
که با تلالو
مکرر
امانم را بریده است
به کجای این شب تیره بیاویزم
قبای ژنده ی خود را
گیب ساره تومانی
آدی سارادی
آی پارادی
گاواردا ایناز
باخ گور نجه گاش گوز آتموشام
گویا اوچان زامان توتموشام
او قیرمیز گلوشون
***********
گلیر منه ساری سسله نه رم
آیدا
شکیلا
آی ترلانا بنزین آرواد
باخیر
اوخ آتیر
باخوشوندا اوت یاقیر
بویارالی یالان دونیادان
شاپر ه لر
یانا یانا
من پارا پارا
قالمو شام یازوخ
بو بورنی اوزون گجه لر ین آراسوندا
*********
گدیر
آیلاردی آدی
آی سودا
سو گل
مندا دای دیل قالمیوب دانوشماغا
اورک اتیر توتیر
یریشین سایا سایا داینیر اولیر
**********
سن سیز اورک دنیز اولوب
اوزاماسام
وای دونیا
سابا آچان چیچکلری
قبر یمی آلتوندا کیم درجاخ
*************
بیر پیاله ایچاجاقام هامی
باخوشون
آی بیر گون بیر جور
اولار الله او شیرین گوزلرین
هامی دونیاسی من اولیدیم
***********
من باختوم
سن باختی
قوی آراموزدا بیر تک سماوار دانشسون
***************
قاردی
دوماندی
بودونیا
قورت تکین یاماندی
ایزیمی سایا سایا گونش یرن وردی آیا
باخماسا ن کوچیا
باخ گوزگیا باخ گویا
************
قاردی
دوماندی
آماندی
گونوموز ازلدان یاماندی
اوزگلم هاچاخ
آچاجاخسان یازونا
بودونیانی گوزلرین چوخاداجاخسان
اوگوزل باخماقونا
***********
گوروش وقتیندا
سوزلریم
دیل آلتوندا قالر
دها بیلمه رم
هارا قا چار
سن سیز اما
بیر دونیا سوزم
نجه یاخشه سازم
حیف چالنم یوخدور
*************
دوماندی اوجا داغلار آلتوندا
قارقوشیزدا آرتوخ
قار قورت بایغوش
سوگلیمین باخوشونا بنزین
بیر آق بولاق تاپوشام
پیاله پیاله
اووج اووج
سویندراندا سوی بویی
چای چورک بیر یاخشی گونم وار
غار
پیش کش استادم محمد علی شاکری یکتا با بوسه بر دستانش
نامت که ویران شد
دیوانه ای از زندگی گریخت
گورستان اما معنائی نداشت
وحسرت در تیرک چپرها ماند
اینجا باد بی حوصله ای مدام بهانه می گیرد
چشمهائی به شوری دریاست
سوغات جغد
وقتی بر تندیس ارزوها می نشیند
دارکوب از تنه ی خاطره ها همیشه نوک خورده است
پشت دیوار خواب گوش ایستادیم
تا ارزوها طلوع کردند
وخاک بوی افتاب گرفت
فصل برداشت رویا اما برف بارید
چیزی از نگاهت کم شده است
که مرا تا نهایت استفهام می برد
ایا همیشه در خلا قدم خواهیم زد
تا کبوتری پیدا شود
واز زیتون زار خیس شاخه ای بیاویزد
صفحات شعرم ابری ست
انسوی من تجمع اینه هاست
تا بر کومه های درد مژ ده ای جاودانه باشم
ما به درون روشن تاک ره برده ایم
تا روزی اگر خورشید را نیافتیم
چشم تازه ای باشیم
تا به حباب رویا باز گردی
ودر غروب ان ستاره ی ناب
تنها سروده ام باشی
طعم گس سوگندهای سرگردانم....
بر حاشیه ی نمد پوش دنیا
چکاوک حادثه را نواخت
پیاله ای شعر نوشید
ودرکمین شاپره ماند
تا زندگی پشت راز نان ادامه یابد
نام ونشانم را اگر نیافتی دوباره نپرس
ما روی برگه های توت خوابیده ایم
در هر غروب نفس گیر
بر شکوه ی غریب زاغها
از سپیدارانی دریغ
که سر فرو اورده اند
همیشه این خاک با بوسه های وداع تطهیر شده است
ماه را نمی گویم
هر سپیده اما چیزی در دل چاه اب می شود
اسمان همیشه قصیده ی هجر بوده است
مورچه ها اغاز شده اند
وای جائی مگر پای زنبور گیر مهر گرده هاست
نه راه دیگری نیست
همه چیز در ابدیت خلاصه می شود
غار
غار
غار
تمنائی پر کشید
به تماشا ایستاده ایم
دانه های برف تازه گلو تر می کنند
2
بر سینه ی غزلگوی دوشیزگان خنیانگر کوزه بر سر
جائی تمنا شک بر افروخته است
من سالهاست پرو خالی شده ام
از حس ملموس موریانه شدن
کو کو کجاست
پ س ت ان سبد چین دختران شکربار
بر فال کوچمان اینبار کولیان دست برده اند
حالیا
میمون چانه دراز بر کوچه پس کوچه های تاراج مضراب می زند
دزدی اینه را شکست ورفت
هزار و یک پاره ی دوست
نه نباید از محراب شیشه وسنگ روئیده باشد
هنگام روئیدن گیسوی دم اسبی دار
هول وهراس نایچه ونای
بر گذاری باید چکیده باشد
حالیا بر اندام گذشته ی فراموش سیاهه ی اندک غم
تنها برداشت زندگی است......
دستی ایا بر لبهای گیومه دار پوست لبخند نخواهد پاشید
با من ایا زندانی رسته است
که اینگونه اغشته ی فریادم
با چینه دان پر اما نیامده بودند
پرندگانی که شب ازر هجوم خمپاره پریدند
تا تکه های تاول زده ی خاک چیزی ادراک کنند
ما در هوای فانوس پر خواهیم زد
نمیدانم لک لک پا دراز
بر گدام گنبد سبز لانه خواهد ساخت
تا ارزوهایش را متر کند
که به راهی نیامده بودم
تا به اهی رفته باشم
بر ویرانه های نالمت اما سایه ی سکوت اوار شده است
قار
قار
قار
انسان در پی نامش روانه ی گور می شود
نیای فتوت
برای جناب دکتر ولایتی و استاد مصطفی مرسلی
تراشه های تردید چنگ انداخته اند
بر دل وپای عابران
چکه های بی امان خون
چک وچک وچک
وقطره به قطره
می چکند از جوی خیابان بی راز
از کوچه وخیابان واتوبان
ندای درد جاریست
تا فاضلاب کثیف شهر الوده ی دست ساز
ندای حیرت آمیز افیون
قهرمان شب شکنجه وشلاق
نقش آورترین چشم انداز قرن
جادوی تیره ی شمن هاست
ونشانه های شوم اختران
چه دور شده ایم
از شور وشوق عاشقانه ی فرهاد
کسی نمی داند
هبوط ناگزیرانسان چند قرن یا دم پیش اتفاق افتاده است
در خزان پروازی که در ان
اسمان بار امانت نتوانست کشید
قرعه ی فال بنام من دیوانه زدند
سایه به سایه با جادوگران پیمان بسته اند
حاکمان تیرگی
تا با تلالو عاشقی
لب بام نگار بالا بلند
مکتب ندیده ی
خط ننوشته ی
غمزه اموز صدها مدرس
امید پرواز در قربانگاه کوته فکران قربانی شود
گلهای دروغ
چشم اندازهای فریب
انبوهی خرافه مهمان خس وخاشاک دلها
ودنیای سراب آلوده ای که تا دره ی مرگ
بارها با نیرنگ کلید می خورد
مردم ریاکاران دلمرده می شوند
با بوی تعفن در تقویم کار روزانه
کسی
دیگر بوی هجرت نمی شنود
ازسجاده ی انسان راه نشین
در گرماگرم دم وباز دم ششها
چه سخت می شود
قدم نهادن بر مسیر باده های مستانه ی قدسیان
کس ندانست که منزلگه معشوق کجاست
انقدر هست که بانگ جرسی می اید
با تمام گذشتن ها
رفتن ها
وپشت سر انداختن های متوالی
عشق
وتنهاعشق
مرا شاخه ی نیلوفر می کرد
تا در بلندای سرو امیز نگاهت
جوانه زدن دانه های گندم را
در غیبت نور
لبالب با لبان عشق
در نان شب یتیمان کوفه باز بیافرینم
اکنون در بت واژه های آراسته با خونابه وخون بها
با سایه ی توهمی روییده از تملق های کم بهای خاکی
تجسم ماندگاری چه بیرنگ شده است
جان افلاک پاک اما همیشه خالی بوده
از دروغ
وتمام نفس های بدون افتاب
لا فتی الا علی
لا سیف الا ذوالفقار
زمزم چشم مه خویان مه روی اسمانی
سرخوشانه
جوشاجوش
لبالب از دردجانگداز مردی است
که شرح گفتمان نهفته اش بر سینه چاه
عاشقانه ترین خط راز آلوده
در سرشت گل آلوده ی آدمی است
با تمنای نوشانوش
ساکنان حرم ستر وعفاف ملکوت
در دل پیمانه ها
جلوه گاه هنگامه هائی همچون
خروش نا بهنگام چهل شمشیر از چهل قبیله
وه دوشادوش مرگ
حضرت بدون گام ره می سپارد
تا انسوی شهامت
وافرینش دنیای فتوت
از علی آموز اخلاص عمل
شیر حق را دان منزه از دغل
دوست
یا
دشمن
چه فرقی می کند
شمشیری آخته است امیر
با عدالتش
که سر زلف سخن را همچون شانه می اراید
تا پی در پی وبی درنگ گام به گام
آسمان عشق را بیارایند
رد پاهائی به وزن ابرهای دوره گرد
مثل گریه ی آشفته ی شمعهائی که زلف وار فرو ریخته اند
لا به لای نذرهای نیازمند زمان
حتی اگر در این روزگاران
زورخانه ای بیابیم
بدون ریا
و سرشار از ذکر هما
فصل گل ریزان
چه کسی توان قد علم کردن خواهد یافت
روبروی قد قامت علم دار دشت نینوا
دوباره مسافر چشم ساران بلند شده ام
اینجا
حق نمک
نان وتره
ورانهائ پینه بسته ای بر گرده ی اسب
رویگرزاده ام معراج نیزارهای اروند است
و
رابعه
دریائی است
غرقه در آبهای روان تا عمق تشنه ی جان
آل بویه
و
بوعلی سینا
طبیب دردمند کوی غمزه پرور دل
به اهتمام ترانه های بابا طاهر
عریان شده از علم
اما
کماکان
لابه لای جوش وخروش تمدن غرب
تمام مرغان دریائی نام ونشانش را
با آوائی بلند سر داده اند
درون امواج مواج بایزد بسطامی
که بر سینه ساحل مشق می کند
من دیده ام
هر انچه شیخ الرییس دانسته است
وبر عکس.......
حالیا
آن خطاط سه گونه خط نوشتی
یکی خود خواندی ولاغیر
دیگری هم خود خو.اندی هم غیر
وان دیگر نه خود خواندی نه غیر
ز عشق شمس تبریزی
ز بیداری وشب خیزی
ولگرد کوچه های بی جان دمشق
حلب
بغداد
قونیه
نیشابور
تا
سراپرده ی نگار است
عزیزترین آتشتشفان جان
نگاه کن
حلاج برای تحقیر نفس
با ان الحق خون افشانش
ایستاده تا انتهای نفس
مطرب مهتاب رو
آنچه شنیدی بگو
ما همگی محرمیم انچه که دیدی بگو
برای خلق چالداران
اکنون نوبت قزلباشان است
وباز دنیای فتوت
با وکیل الرایا
روشنای فتیله ی چلچراغ شاه چراغ
حاج اسعد رزاز
پهلوان اکبر خراسانی
پوریای ولیوجهان پهلوان تختی
میان واقعیت وافسانه ایستاده اند
با یاد نام مولای درویشان علی...........
دی شیخ همی گشت گرد شهر
کز دیو ودد ملولم وانسانم ارزوست
گفتند یافت مینشود جسته ایم ما
گفت انچه یافت می نشود انم ارزوست
زین همرهان سست عناصر دلم گرفت
شیر خدا ورستم دستانم ارزوست...........
قائم مقام
برای شورای نوبسندگان.....
جاریست
درست درثانیه ی آخر نگاه
از تنگنای گشاده دست کوزه ای
که باقضیه ی تشنگی رابطه ای سخت صمیمانه دارد
هنگام گزارش مسبوق از
لب دوز شدن دهان یار
بر دهانه ی کوزه
قورت قورت آ ب می گوید
چه خوش نواخته شده است
این خاک ترک خورده
حتما
پروسه ی گل آلوده ی گل
قبل از تکذیب کسی اتفاق افتاده است
که سلطان صاحب قران حوصله ی خواندنش را نداشت
مثل راز سر به مهر گلابی که نمی دانیم
عصاره ی گلهای قمصر است
یا عطر گلخن گرمابه ی فین
در صبوح شفق روی کاشان
دریغا طالع نحس اگر کمی صبر پیشه می کرد
شکار آهو از کف نمی رفت
روبروی اینه غم آلوده ی میهن تلخ
قائم مقام ایستاده بود
با مکتوب مهرو موم شده ی عباس میرزا
اما این میراث شوم استبداد است
بدون خون وخونابه هم
می توان شکست
کوزه ی لبریز شده ی اب حیاط را
بعد وااسفا زنان
چهل سال آزگار از چوب ادم تراشید
پالان
آش
وقهوه ی قجری
یا آمپول پزشک احمدی
چه توفیری دارد
من حیران گل واژه ای هستم
مملو از بوی فراهانیها.........
8***********************************
بیابان
برای محیط بانان محمد حسین میرزائی چگینی و حمزه علی نجفی
بلند پرواز بال آوا پنجه بر می کند
از قلعه های مه آلوده ی ناپیدا
عقاب زرد ایرانی
سایه انداخته است
بر چمن
درخت
صخره
وکوچه به کوچه ی جوبیارهای گریز پا
چرخ زنان در چرخه ی باد
اوج یک شعر ناب است
در آبی بی انتهای آسمان
نیزه ی طلائی آفتاب
بارها در گیر ودار
قامت بلند پرهایش به هم پیوسته واز هم گسسته است
رو به بالا
چشم به پائین
چیزی از درز نگاهش در نخواهد رفت
حتی تکاپوی تشنه ی همرنگ گرسنگی
یوز پلنگ کویر دوست ایرانی
گریزپاترین........
از دیافراگم دوربین
در تلاش بی امان آزادی
روبرویش اضطراب انقراض نسل
پشت سر تاریخ شکارهای شاهانه
نگاه کن
ضیافت چه ظرافتی در اندامش نهفته است
خیز بر می دارد
تاقبل از مرگ دیدار یک شبح
ماه عسل دائم روانت باشد
عقاب بال گشای خود نما اما
دیدگانت را هنگام فاجعه ای فجیع برای
خرگوش
مار
بره
موش
و حتی لاک پشت
به حسرت دوباره ی اغاز مبتلا می کند
تا در شگرف حادثه ای خاموش
دچار روز ناگزیر پرواز شوی
همچون خرام پنهان کبکهای خوش خرام
میان بوته های آویشن با نغمه های آشکار
همراه لهجه ی کاکوتی پونه کاسنی اسخودوس
دور از حال وهوای
ستون ترحیم صفحه ی نخست روزنامه ی صبح
با چکه ی ماشه چکیده از لوله ی تفنگ روغن کاری شده
که آلاینده ی روح در کالبد فرزانگیست...........
ایستگاه آخر
برای دکتر اسماییل آذرو کریم تنکسری
آه هر روزه روز
وقتی با بغض مزمزه می کنیم
یاد آ شنا یمان را که به پایان نفس رسیده اند
اشک چکیده از پلک
قطره
قطره
قطره
بر گونه هایمان می درخشد
تا نم آلوده در خاک تیره محو شود
دور یا نزدیک........
روزگاری با طعم همین آدامس خواهیم روئید
تا مهلت هست بگذار
قدری زمان لخته شده را بیشتر بکاویم
کره ی زمین روزی به اجبار خواهد ایستاد
بر شاخ گوزن سورتمه کش اسکیمو
یا روی منغار آخرین پنگوئن
در جزیره ای یخی میان موجهای خروشان
هنگامه ی بیتابی رد پای خرس قطبی
ب ب سی خبر تازه ای گفت
امروز تعدادی کشور تجریه شده را از آ ب گرفته اند
اما خبر واقعی را از الجریزه شنیده ایم
کسی نمی داند
از شمال تا جنوب اروپا
چند اقیانوس فاصله افتاده است
کمونیست ها که همیشه نقشه ی امریکا را پاره می کردند
از دو تیکه شدن کوهسار راکی چندان هم راضی نیستند
البته بعد از تکذیب های پی در پی سی ان ان
با چشمهای غوطه ور در آبهای شور
اشغال وال استریت
توسط آبهای خروشان
در باورمان چندان جدی گرفته نشد
راستی در این دنیای آشغال زده
چه فرقی می کند
بابا نوئل
آخرین بسته ی کریسمس را چند سال پیش کادو کرده باشد
یا قسمت جزغاله ی دنیا کی آدم شمرده خواهد شد
قرنهاست اما ما
بیرون از جاذبه ی زمین جایئ
برای زیستن یافته ایم
لا به لای ابیات حافظ را می گویم
سفینه ی غزل همیشه کوکب بخت ماست
تا حوالی مریخ
و حتی بیرون از منظومه ی شمسی
بگذریم
این فضاپیماهای ندید بدید
چند گاهی است
دور برداشته اند
بی خیال سوراخ اوزون شده و
اللکی پوز می دهند
لیلی منددی
برای استاد پرویز پرستوئی
تارا اولور بیر نچه گون مجنون اولیدیم
اندا آرتوخ
چیچک لرونا
اپوشاندا
دانوشاندا
گروشاندا
گر لیلا مین گزلری منی آلما سایدی
بیر اووج توپراخ اولمامو ش
یاری گوزونا گون سالایدیم
قوش دییلسان قفسه سالم سنی
آلما دییلسان اقاشدا دریم سنی
سن جان نغمه سنی سن
سنی گرگ
سویریم سویندریم........
سن سیز بیر عمر قورتلارونا
چاق سلامتوخ ایلامیشم
چاقالاروچون اورگیمدان سفره اچموشام
تارا اولایدی بیر نچه گون مجنون اولایدیم
هامه زادی لیلا گوریدیم
نار آقاج باشوندا منیمچین گولایدی
قزل گول غنچه سی منیم چین اوخیایدی
یار دا اوزاخ دنیام بیر دنیز اولایدی
اوزا اوزا سومنی آپارایدی
هامه دونیام اونی گوزی اونی سسی اولایدی
سن سیز غاز یرشینا باخا باخا
دیرناخ دیرناخ عمرومی غازا غازا
قالموشام یانا یانا
اولور بیر یاخشی گون بهار گونی تک
یار باخا منی تا داغولسون باخماقینان
بو ایرلوخ داغی
************************8
مویه ی تاک ها
برای سیمین بانو ودکتر شا یگان
فصلها تماشاگه این راز غریبند
که چه بیهوده
دنیا در تکاپوست
تا دمی از مدارش خارج شود
اما از جبر گریزی نیست
حرکت تداوم برایند نیرو های مخالف است
تا
بهار
تا بستان
پاییز
زمستان
آزادانه
همچون نام ونشان بردگان بی اصل و نسب
یکایک وبه نوبت
در سیاهچاله ی باد قربانی شوند
یا مثل دوشیزگان اساطیر باستان
معبد بکر پرواز را با خون آراسته کنند
ببار ای ساقی تیز چنگ بهار
تن خونبار این پیاله لبالب با
لبان پر رمز و راز اردیبهشت است
چرا که نمی داند
همین لحظه چند صد هزار نفر در نفس باد بلعیده می شوند
اما در تداوم راز چرخش بیضوی این کره ی استوانه ای شکل
سمفونی مردگان
درون خاک آبا اجدادی من
هیچگاه نغمه ی جان فزائی نبوده است
در این مزرعه ی پاک
همیشه نفس آسمان عشق است
حتی سلطان محمد خدابنده هم
درون این گنبد منقش به طلایه ی قوچ و شاخ گوزن وسم اسب
با خونابه ی چشم ساحران فردا
گام به گام با قدمهای پیش گوی شمنها
از ناله واشک اه
رد پا می شوید
وبدنبال نشانه ای از آفتاب برنیامده ی رویائی است
که آنسوی ستاره ی غیب گوی کولی دنباله دار
با دب های اصغرو اکبر
روزی هجوم عشق را فراسوی حرکت کرم در خلا گوشتی
با نیزه های طلا ئی نور اغاز خواهند نمود
اینجا در غربت غریب جزر ومدها
ستاره ی اقبال زنی پرتوفشان است
که سینه ای فراخ رو به فرات دارد
********* انا**************
********* ه**************
*********ی ***************
******** ت***************
********ا******************
در آشیانه ی ما حدیث ستاره کم نیست
زمین اما متورم شده با نئون پلاستیک سایر بدلیجات
واشعه های مضر بی محتوا
ملکه ی ابهای جهان
تا از موج موج صدا سونامی برنینگیزانی
کوکب بخت ما هیچوقت توسط هیچ منجمی شناخته نخواهد شد
حتی در روزگارانی که همچون روزهای فراخ تابستان
خورشید ساعت ها لب بام ترانه می خواند
وکبوتران بلند پرواز بالای آشیانه ی یار به بختک دچار
تا صدها کیلومتر آنسوتر از ابر پیاده شوند
با سایه ی غم
بر سقف شکافته ی فلک
از دود ودم حیاط متورم قرن
کجاست
طرح خانه ای تازه
که بر اساس مهندسی ترانه بنا شده باشد
با شاخه های نازک نارنجی گل
که بدور یک قلب
درون پنجره ای که به آواز گشوده می شود
حکیم عمر ابن خیام نیشابوری
از پس قرنها
این خوانندگان ملول شعر هایت می دانند
روزی پر خواهند گشود
اما نمی دانند به کجا
حیران جهانی شده ایم در حیرت ناشناخته ی دوست
اه درفش چه نیزه های متبلور نور اندوده ای دراهتزاز است
تا دهان ابر وحنجره ی باد شکافته شود
وصبح چشمانمان رابیاراید
با صدای نوشانوش
چشم نورافشان خوشه های انگور
که هنوز عبرت آموز نشده اند
پیامی از استاد دانشمندم رسیده بود مبنی بر اینکه با مطبوعات همکاری کنم بنده به علت دور بودن از فضای مطبوعات چندان دست بازی برای انتخاب....... ندارم اما خوشحال می شوم از اشعارم استفاده نمایند و هیچگونه منعی در اینکار نمی بینم......
بو شهره تقدیم ایله رم خانم مریم بهجت تبریزی ودکتر حسن پور گرامیه که استاده چوخ سویرر وسویندرر
من بیر چارچه اوزودوم
گوز دیردی من
گاش دیردی من
کپریک دیردی من
گوزگیا باخان زامان
حیدر بابادان
ایلدریم یوخ بلکم بیر یل اسدی قوس وقزح تک
پارا
پارا
گوزگونی اراسوندا
ادون بیر آق گویر چین اولدی قالخدی گویا
بیرتک
تاپ باجا اولوب دها تاپولمیجا خسان
امان
اوخ ا ولمادین یار
جانوما قان سالیدی
منه قاندا قانا بوییادی
گور نجه قالموشام
بیر عمر قنت سیز قاچا قاچا
تبریزدا
زنگاندا
سرابدا
سوراقونه قوشلاردان آلاآلا
حیدر بابا شهریار اوغلون هاردادی
اولدوز اولوبدوی یا
جان نغمه سی دور انا یوردومین جانوندا
یاواردا
بیر اق دورنا اولوبدوی
ارومیه دینیزیندا
قنت آچوبدی گویا اوچاندا
حیدر مقبره سیندا
شهریاری گوزی امیری سوزینا جان تاچاجاخ
تا
فرات سوین سین بو سوسوز دونیاموزین اوزونا
حیدر با با هاچاخ ایلدریملار شاخالار
چیچکلر اونا صف باغلیب باخالار
شهریاری یادینان
باخا
باخا
اولدوزلارا
ستارخانا
باقر خانا
خیابانیا
باکریا
اذربایجانی بوتون شهیدلارونین آدون بیر به بیر سایرلار
آی قوجا شاعر بیلمه رم هاردا سان.....
اما
هر زامان اورگی بولوت توتاندا
بیر قیرمیزی آلمانی
گویا آتار توتار سان
اشیدمیشم
سماوارلار
قلوب
قلوب
داشاندا
بیر استکان چایه سلام ورماموش
سرینی قینین بولاخلارنین سسی
سنی اورگیندان اسی...
هر گون آراز گویندا
آق دورنالارین یرشه
گوروشاندا تبزیزین ایل گلوندا
غم ساقیسه بیر باخ
کوراوغلی سنه اورک وریبدی یا سن بیزه
تبریزین اوست اورتوله بازاروندا
اوجا اوجا اوجادان
سنی سویندرر خیالومدا سنین خیال سوزلرین
حیدر بابا بو دنیا یالان دونیادی
قورتا بنزین یامان دونیادی
هر کیمسیه هر نه وریبدی الوبدی
تبریزین گوزل شهریاروندا
بیاتی
بیاتی
اورک سوزی قالوبدی
قصه ی اسکار
پیشکش استاد عزت.... انتظامی بخاطر بازیهای رشک برانگیزش در سینمای ایران
از
(در باره ی الی)
تا
جدائی
شکوه بلندای افتخار
در
چشم انداز بی بدیل اسکار
به یکباره.....
حس غرور فرهنگ آراسته با جادوی سخن
مالامال شده از
طنین دلنشین صدای
چنگ خمیده قامتی که
بعد از صد سال
دختر لر را بر حجله ی بخت نشانده است.....
مسیر سخت بود
وصعب العبور
با
غبار بجا مانده از نیاکان
که گاه وبی گاه
در زخمه ی باد تازه می شود
رد پای بعید سالی انسوی برگه های تقویم
که هنگامه ی سماع شگوفه های گیلاس
اندوه برف بر شاخه ی درخت نخواهد نشست
از شمع عاشقانه ی نیاز
تاپروازفاخرپروانه ی فخراورچهره به چهره باچلچراغ
دریغا
امسال کوک صداباکوچ چلچله ها همراه شده است
نفس خاک افتاب سوز تشنه ام اصغر......
با جلوه ی بدیع آواز عشق
به همراه مینیاتور استاد فرشچیان
خط خوش نستعلیق
گداز سرخ نار
و
سوز نی استاد کسائی
شکوه کویر بودن را به تماشا آراسته ای
تا فریاد
بی گرد سوز صبور ایوان ره نپوید
افسوس
شهرزاد نمی دانست
در شهد صدای شب رویش
تلالوی نوری متبلور است
که هزار ویک قرن بی افتاب را پشت سر انداخته و
هنوز می تراود
اینجا شمع فرهاد سوز دنیا
بک راند شیرین تصویری است
که درونش پرویز پرستو.ئی
مهدی س..
ترلان.. .ترانه... هانیه... الناز... رزیتا... امیر... خانواده ی فراهانی
پیمان... مریلا ...لیلا..... واستاد عزت..... انتظامی
از
خاک تا افلاک قصه ساز می کنند
شهادت سخن
برای علی مطهری
چه روز پردردی بود
در میان شکوفه های بالنده ی اردیبهشت معطر
با خون وضو ساخت
و
در شبستان پرواز نشست
مردی که زبان به کلمه اراسته بود
اما
خانه ای رو به افتاب داشت
با
شمعدانیهائی
لابه لای
پنجره ی مشبک ایوان
غرقه ی
عطرنماز
و
جلوه ی نیاز
رو در رو
با
سر پنهان در نهان خانه ی حسینیه ی ارشاد
حبوط در کویر
تماشاگه راز
و
......
اینجا قلب تاریخ با الف بای عشق تپیده است
برای شمع سوز تیرگی
بیا
دل را همیشه اراسته ی سخن کنیم
|
دوشنبه 22 اسفند1390 ساعت: 13:37 |
توسط:علی لاریجانی |
|
|
برادر خانم بنده آقای مطهری هوای شما را در مجلس هشتم بسیار داشت. ما هم به احترام شما ……. | ||
نماهنگ پرواز
پیشکش زنده یاد سیمین دانشور که جز با حفظ قلمرو شرافت انسانی قلم ننگاشت حتی در مرگ جلالش و استاد زرنده یاد جلال زلفنون با پرواز نابهنگامش
زن همه ی رویای مرد می شود
آنگاه که تمام زیر وبم عاشقی را مال خود کرده است
تا نفس اسمان رابگیرد
کافی است نگاهش کنیم تا بدانیم
حق کشی قباله ی پیراهن اوست
یا
اهیای حق زندگی
دریغا
عمری بدنبالش پر زده وهنوز پرنده نشده ایم
وه... تیتراز بلندترین سکانس سینما با
نیکی.... پگاه.....میترا.... مهناز.....هانیه....
پانته ا.....سحر..... لیلا......فاطمه.... سمیرا....
سوسن.....لاله.... گوهر....افسانه......ستاره
مهتاب ....وقلم شرافتمند دکتر سیمین دانشور
هر چه این اینه را بیشتر بکاویم
همچون زخمه های سه تار استاد زنده یاد
جلال زلفنون
پی در پی
پوست خواهد انداخت
با
چهره نامهائیکه
بال پرواز بالاترین رویای هستی می شوند
|
شنبه 27 اسفند1390 ساعت: 19:29 |
توسط:جمعی از ادیبان تهران |
|
|
جناب استاد بهزاد قاسمی | ||
مانیفیست ماه
برای دکتر جلال الدین میرکزازی عزیز و دکتر الهی قمشه ای ودکتر.....
کنار شیشه ی مات مافیای شب
دلهای منجوق شده با
طلا
نقره
مس
قلب های الکی آبکی
درونشان
پیکان درازی خون بالا اورده است
تا استین یک قصاب
صدای گربه ی خمار وپف کرده ی لب بام
وقتی رونمائی شد
با ید حدس می زدم
هاله ی زیبای زن
جز
پخت وپز میو میو
چاره ای دیگر ندارد
نگاه کن
ماه چه آرام پفک نمکی می خورد
واصلا به روی خود نمی اورد
جز وولز
ماهیان درون قابلمه را
به این هم فکر نمی کند
که این چند گربه ی دست اموز فضول
اگر با تمام اشغالهای خیابان هم
فوتسال بازی کنند
باز برای گل زدن چیزی کم می اورند
بهتر است
نیمه های شب با تا کتیک برنامه ی نود خبرسازی کنند.....
حتما صاحب یکی از میلیونها پیامک ارسالی سئوال هفته
فردا
از گردونه ی زمان بیرون خواهد چکید
ایا نغمه ی مرغ خوش خوان را
انسوی حرکت طولی وعرضی زمین شنیده است
تا خیالش اسوده باشد
از اینکه چیزی جا نگذاشته است
وهمراه کسی تا ابد در برزخ نخواهد ماند
که از اسمان پیاده شد
اما هرگز به زمین پا نگذاشت
شب رنگ ترانه خوان دوره گرد
با حس مشکی آوازی سپید
گیتاری بر دست
نما اهنگ صدائی اسیردر
لابه لای لایه ی اوزون
نشسته برهلال ماه
می نوازد ومی خواند
با زهر غربت در صدایش....
دریغا اما
نمی داند
تا بدر کامل چند ترانه ی دیگر باقی است
اما
فصل تورم صدای گربه ها نیست
بهتر است
با مانیای لوس زیبای ملوس
لب بام
کنارناودان
جفت یابی درناهای مهاجر را تماشا کنیم
شاید
غروب فردا با مرصیه ی رفتن مهروموم نشود
وبر تمام ثانیه های امضا شده
نقش شقایقی حک شده باشد
برنگ سرداربلند اوازه ی میهن حاج همت
تا تمام سروهای به قامت اراسته ی شیراز
غبطه خور ناز نگاهش باشند
حتی اگر قهوه ی تلخ مهران تمام شب مرا سر کشیده باشد
تنها لحظه ای چشمبر هم خواهم نهاد
که آن مهمان شگرف روبرویم ایستاده باشد...
وقت بیداری اما در گیج و ویج دنیای گور به گور شده ی شاه عباس اول
تنها جرقه ای خواهم دید
سرشارازمعجون رویایی صدرالدین محمدقوام
شاید تلالو شیخ بهائی است
یا هر غریب بیدل اصفحانی دیگر
مرا به منارجنبان رقصان می رساند
چه رقاصه ی تا ریخ نواز پرروی رازداری
چگونه کولاککولاک غربت را دوام اورده است
بدون هیچ خشی در رقص اوازش.....
پائیز اما با صدای استاد بنان خوش است
آواز اسطوره ای شهرام بماند
برای وقتی که رستم دستان دوباره هوای هفت خوان تازه کند
صدا صدا ارزوی پرواز بر پله های چهل ستون پیچیده است
با چندین گربه ی بازیگوش که قصد نوازش عاشقانه ی
گله های مهاجرین ابزی را ندارند
مگر چندین قرن غربت لازم است
تا
ماهی عشقه ماه
به هوای پرواز
ابتدای اغاز یک اواز تازه باشد
می دانم
همه ی غواصان دریا از ابتدا
ترانه خوان خانه ی پدری نبوده اند
منهای انانکه
می خواهند تخم ریز سپیده باشند
سبد سبد زنبیل حصیری بر دئست وشانه ی
ش ک ی ل ..... قصه ی ترانه های ماست
درون بوته های زنبق کوهی
با انبوهی از شاپره دم دست دم پائی دم باریکش
که به یکباره پر می کشایند
اما خواندن
نمی توانند
صدا برداری هم تحرک بالهایشان را ضمیمه ی پرونده نمی کند
تا در فصل چهره گشا ئی سینه ی خون افشان انار
با تابش عصاره ی افتاب
از کارگران سرخ پوش ادرس ملکه را رمز یابی کنیم
پر از رنگ صدا شده ام
سرخ ابی سبز
البته نورهای ناشناخته ی دیگر
که می توانند
رنگ پرچم کشورهای تازه کشف شده باشند
نمی دانم اما چرا با این همه کشور تازه استقلال یافته
دنیا هر روز کوچکتر می شود
که امروز در یک فلش چند میلیمتری هم گزش نمی گزد
و حاصل جمع صدها میلیون نئون ولامپ ومهتابی
بعلاوه ی ستارگان اسمان
بیداری وجدان نمی شود
شایسته است
ساموراییها بعد از صفحه ی دنیا
از سینمای کروساوا هم تبعیید شوند
چرا که بعد از مدون شدن علم پزشکی مدرن
جوانمردی افسانه شدو جوانمکرگی واقعیت
مردم دیگرنخواهند فهمید
تلالو تابش حقیقت ناب
نور ماه است
یا جلوه ی کرم شب تاب
البته
انسان متولد شده است
تا همه چیز را وارونه ببیند
حتی با لنزهای رنگارنگ که در برابر جلوه ی طاووس هم
جلوه ای تازه تر دارند
در قرن ما دیگر کسی به احترام دیوانه
محترمانه از جا بر نخواهد خاست
و کمرش از سنگینی این جهان نا آشنا خم نخواهد شد
اینجا.....
تنهائی محص سمج حتی قشنگتر تبسم نگاه مولانیزاست
نوروز
ماهی سرخ کوچک عید
غریبه ایست
درون تنگ بلور
دلش اسیر امواج مواج دور از دسترس ابی
دیدگانش
درون سلول تنگ
و اخ چه نگاهی
حباب
حباب
حباب
خاطره شمار رویای دریاست
یک
دو
سه
الی اخر
از خانی اباد
تا
ابن باویه
هر سال پوریای زمان
اینه در اینه
با تمسال جهان پهلوان چهره خواهد شد
امروزمان اما
کنار شور وسه کاه
در گوشه ی چکامه ها
روی قالیچه ای هزار نقش
با گفتمان مولای روم
وصدای استاد ناظری
یادمان ترک خوردن انار در دل ترانه هاست
شنبه ی ما در دست کبوتران نامه بر
یکشنبه در باچه ی پست
دوشنبه با ما در اینترنت بود
سه شنبه همیشه در گذشته می نشست
چهارشنبه با ترجمه ی نعنا گذشت
پنجشنبه مهمان اینه هابودیم
ادینه اما
کنار ماسه ها لم دادیم
وبا اولین موج
از وقار بلوغ امیزمان
سراسیمه بدر امدیم
بدون گام
دوان دوان
در خزان پرواز
خیز برداشتیم
تا
هفته ی دیگر دوباره
سر به نبوغ کودکی بسپاریم
اینجا مروارید جزیره ای اویزه ی گوشهاست
که از هجر شمس
تا
اشراق دوباره ی شرق
از زیر موج چرخ سنگین قرن سر برون نخواهد اورد
حکمت خسروانی
عقل سرخ شیخ سهرورد
کوی قاتفر
محله ی سرپل
حمله ی تاتار
قونیه ی نگار.....
ای دریغا مرغ خوش الحان من
راح روح وروضه ی ریحان من
طوطی من مرغ زیرکسار من
ترجمان فکرت وافکار من
امروز اما...
تمام مرغان سخن سرا اندودی اهن ودود
همچون چائی بدون حبه ای قند
روی اعصاب خلق یورتمه میروند
حالیا
سمرقند همچو قند در ارزویمان نیست
از خاک تا عالم پاک
وقتی اندیشه ی فردای موهوم تدفین نشده باشد
اوهام
با جذبه ی اوازی غریب
و
زمزمه ای ملیح اما گنگ
اماده ی فریب جانهائی هستند
که با اوای نینوا تطهیر نشده باشند
نمی دانم
این دستگاه زخمه ی چه نغمه ی شورانگیزی است
که مست می الست شده ایم
کجاست
روز واقعه
با
حجتی برای شگفتن بی محابای غنچه های نرگس
و وعده ی عشق
رنگین کمان اسطوره های پاک اقیانوسهای بی هماورد
که از عصاره ی ابی اسمان خواهد
چکید
راه گشا
برای ژاله ی صادقیان
بی وزن مرسوم شعر
بدون هیچ قافیه ی مشخص
و
در خزان کلمات متواتر
تا
بوسه ی کلک شکوفای نیما
بر
طاق نصرت اردیبهشت
راه گشا سردار بزرگ تحول گرای یوش
چه جامهای شوکران
که در سراچه ی جان سر نکشیده است
همچون
خزه ای
رقصان
اما
پایدار
در های وهوی ابشار علی اباد کتول
یا
الاچیقی استوار
زیر سم پای چابک سواران گنبد کاوس
و
کماکان بیاد اوست
توتیای چشم میهن
در هاله ی توسکائی با
ببر به خاطره نشسته و
حضور دم به دم غزال وپلنگ
در اغوش ماه مه الوده ی مازندران
با جویبار
جویبار
سپاس
بر ژاله ی چکیده از
اسپند دانه دانه ی اسفند در تب وتاب قاشق زنان نوروز برف روب.......
امروز جنگل ابر چه بهانه ای می تواند داشت
جز خرامیدن
در سمت وسوی خاطراتی
به شکل وشمایل
راه شیری رنگ عروس دریائی شمال
در اغوش چلچراغ خاطره انگیز موج کوب ساحل
مثل
رایحه ای از
مفهوم تازه ی شعر
با اجرای شما
در استانه ی توشیع جان در سایه ی مجنون بید همسایه
من پرورده ی ازادیم چون استادم حضرت علی است
دکتر شریعتی
با افتخار شعر کویررا به اصغر فرهادی تقدیم می کنم تا همیشه همراه اسمان کویر باشد
کویر
از لب وچشم ودلت
بر ساز وکار سینه ام
چکامه ای چکیده است
با همه ی پرسه های گیج سالهای دوری وسراسیمه روئی
خاک نازم
روزی اگر بالش مهتاب بوده باشد
حالیا
نشانی از اسمان بر گامهایمان نیست
می روم به سوئی
اگر چه همه بی سوئی است
وسرنوشت با همه ی قدارگی تاب قامتش را
هیچگاه به ازمون نه ایستاده است
وبی انکه بدانم
موج
موج فرو می کاهم
بر چکاد دستی که بوی بهشت می اورند
ورمز وراز ازادگی
دوباره بر هم می شکنم
پر می گشایم
وهمسفره ی باد
تا خاکی که ترا پرورانده است
سیاهه ی مبهم فاصله را در نوردیده
وزیر سایه ی طوبی رقص رازقی می نوشم
حالیا بی انکه بدانم چکاوک شده ام
هنگامه ی پرواز است
خیز برداشته وسخت سراسیمه ام
از غیرت تنوری که هر غروب
دست جزغاله ی غریبه را پس می زند
تا دمی هم بستر ماه شود
وسوار سحر گاهی نیامد کجا می دانست
ما ترانه ی خاموش چه تمنائی را هزینه کرده ایم
خیالی نیست
غروب دم دست است
با قاب خالی گیسوانت
وتار زخمه می زند
بی اشارت دستی
ساربان برخاسته
و
لبت برگون ها می نشیند تا
پروازم به هیئت پروانه دراید
سپیده سر زده است
نه با اواز خودروها
نه با استیصال چهارراه
وسرنوشت تیپاخورده ی قرن
از گلوی مزاحم خروس
با همسرایان کاکل بسر شرقی
که یکایک نماد یک روز ادینه اند
وقتی نگاهت را دزدیده
وپک میزنم
وتوپلکت را
به کوچه
به همسایه
به غریبه بخشیده ای
واضطراب دیدارت را به من
نه مادر
اینجا چند گام تا ستاره شدن باقی است
| :اصغر فرهادی | |||||
| سلام عرض می کنم استاد. از اینکه منت بر سر حقیر نهادید و نامی از اثر ناچیر بنده(جدایی نادر از سیمین) در اشعار سرتاسر عشقتان آوردید صمیمانه تقدیر و تشکر می کنم و دست بوستان هستم. کاشکی فرصت بود تا از نزدیک برای دست بوسی خدمت شما مرد بزرگ که سرمایه کشورم هستید می رسیدم ولی موانعی که بر سر راه هر دوی ما هست کمی مشکل ساز است.همچنین باخبر شدم که چندی پیش حضرتعالی بصورت غیابی موفق به کسب جایزه خرس طلایی جشنواره برلین به خاطر اثر فانوس شدید و نیز انتخاب شما به عنوان بهترين شاعر سال خاورميانه از طرف مجله آمريکايي «ورايتي» Variety را تبریک می گویم. | |||||
تقدیم به سرکار خانم خمیدی واساتید ارجمند خمسه وصدیق شریف رضویان وفردوسی پور و رضا صادقی عزیر با اکبر عبدی نور چشم اذری ها
و خانم های بازیگر عزیزی که مرا شرمنده ی لطف خود نمودهند همچون خانم نعمتی و همتی وتهرانی وکرامتی و......
صحنه
چاشنی رویائی برنگ بوم خسروانه ی نگاه شیرین
چهره ای تعبیه شده با رنگ وبوی عسل
وچه گواراست
الهام اهووشانه ی سینما
در تداوم رگبار مدام
تراشه های چشمک زن دبهای اسمان
به هیئت
چهره ی مینیاتوری نام اشنا
با
گنجشگ هائی در صحن وسرای سپید صحنه
که
تراختور تراکتور خورشید خرمن می کنند
دردست ستاره
دچار هیبت پرواز شده ام
انگار
الهام شهر قصه ی جاری لاله زار
دنباله ی درخشان
تماشاخانه ای ست
پر پیچ وخم
که در ان گالری
تلاوت نور
اذین چشم فرهاد جوی شماست
دبستان بازیگری
از
انحنای ابروان تیره
تا
رنگین کمان رویا
با
های وهوی زندگی
هیچی الف بای عاشقی
امتداد قلم سیاه تا علامت استفهام
در منظر نگاه
ابر و
مه و
باد و
خورشید وفلک
جنگ مدام روز وشب
با
جنون جاری شهر مجنون ستیز
در این مدرسه صدای بازیگر
الهام عاشقانه ی ترانه ای ست
از زخمه ی اب بر سینه ی سنگ
و
ترا به نماز فرا می خواند
تا
چهر افتاب را در طراوت اب تازه کنی
ابرگون
برای شاداب..... و تمام دوستان که لطف نموده اند
۱
کوچه سرشار از شادی گربه هاست
که لاشه ی شب پره ای را چنگ می زنند
این پایان زندگی است
۲
از لبت ناز گربه ی دست اموزم می چکید
که خلسه ی باد خوابمان را براشفت
بیا تا سحر ستاره بشماریم
۳
پگاه خنده ای پر زد
بیا تا از سایه روشنش سجاده سازیم
که جهان سراب ارزوهاست
۴
خیال شیرین
به نازکای شیشه هاست
می خرامد ومی خراشد
تا از صخره ها اینه بسازد
اه تیشه ی فرهاد کجاست
۵
پس کوچه ای
و
کجاست چکیده ی این پلاک بی عنوان
مادر اسمان نگاهم می کند
۶
حتی بر چند کاشی دم کرده ی حمام
امیر
خطی خوش نگاشت
می دانم
حرف وحدیث هر صبح کاشان تا بوده وباشیم
درد واره ی مشق های توست
۷
زنان پابماه
رویایشان جائی
میان طاقچه واینه هاست
اینجا انسان همیشه تنهاست
۸
از لبت سیر نمی شد
لیوان واژگون
انجا رنگ انار خوش نشسته بود
راستی
در این خانه
غیر از تو
همه چیزی اندازه دارد
۹
بر پرو بال ارزوها پیچیده ایم
تا مگر
ثانیه ای ته لهجه ی پرواز گیرد
در زندان لحظه ها
اما ماندگاریم
تا دست مرگ که از قفس خاطره می سازد
۱۰
خرمنکوب جز از صدا وگرد چه می دانست
که خوشه ی هزار خاطره را به باد سپرد
بر مزارم گل گندم اگر مرد
نان روئید
۱۱
برای فروغ
پنجره سهم تو بود
می خواستی صدایت را بیاویزی
کنار همین شمع دانیها که
به افتاب رو کرده اند
برای هدیه وزنده یاد خسرو وبا تبریک اسکار به لیلا واصغر وکلیه اهالی سینما وبا شادباش نوروز به تمام دوستاران این روز....
گل یخ
بخت جهان نمای کامگاران مزین با
دهل
سرنا
هدیه ی گل ودعوتنامه ی بلبل
چشم براه جلوس عمو نوروز
پیشاپیش
اما
سیاهه ی دف ودم رقص الود حاجی فیروز
وه چه غوغای غریبی
اندکی مانده به چهارشنبه ی قاشق زنان
و برافروختن شعله های سرکش شادی
ارایش منزل
ویرایش دل
پیرایش تن
با
رخت وتنپوش تازه
همچون
دشت ودرخت ودمن
حتی
روفت وروب خرت وپرت شهراورد اتش وزردابه ی غم
قبل از استحمام چرک وچروک سرسام اور فرسودگی
در طراوت انسوی بازارچه ی خیال
گل یخ
نزدیک برف ابه های نیمه منجمد اسفند
لختی
بر دل وکوچه ی برف آلوده دمید ورفت
طلیه ی بهار دلنشین
برای شال وکلاه
چه عجله ایست
نوروز
با نگاه غمگنانه ات
کنار سبزینه ی سفره ی عید
هدیه ای شاد خواهد نشانید
وطلایه ی امید
همرا ه شو عزیز
فروردین نسخه ی تازه ای پیچیده است
با
رنگین کمانی
تا
ویس ابه ی خوشرنگ رامین
وپرستوهائی بر شیروانی مدارس
که تا انتهای فصل امتحانات یارگیری نخواهند کرد
بعد هوا فوتبالی است
من سرخم
تو ابی
وه چه معرکه ای
از افق بازی هنگامه ی گلاب گیری دل
ناگهان
اوت شدیم
مثل انا هیتای زیبا
در چشم ابه های چکیده از
موج خند خسروانه ی هامون
برای علیرضا خمسه
اورگیم اختی
گوزوم داشلارین دالونا باختی
غار یاقان گون
اودوشه قیرمز کهلیک
بیرتک
اوچاندا
بیر باخ
بو ادوم گوزلیخی من بیردا سندا گورموشدم
برای اکبر عبدی
من بوردا
سن اوردا
تا شیرین جانمین فرهادی دیریلماسین
بو یالان دونیانین
کولونگونان دوشون داقوتماسین
بیر تک
شب دیزینه اوچاچاخسان
خسرولارونا
شیرین بولاخلاردان ایچاجاخسان
هر زامان سو سوز اولسادوماندلی اورگیم
نه گورجاخسان
پاره لی پاره لی جاندا بو جان سوز جانمی
از نیشابور خیام
11:34
تا کوس ان الحق درکوچه باغهای زمان
و
تلالو شور عشق شیرین در نیزارهای اروند
تا بمب فاجعه اور خردل
بر سروپوست وگوشت غبارالوده ی بچه های سردشت
و
خونابه ی اشک وناله ی اه
درجلجتای مصلوب معصوم حلبچه ی بی گناه
این سروده های نوشته بر باد
ان بوسه های رسته بر اشک
از نگاه اسطوره ای پیر چکیده ای از اسمانند
تا بر حلقه های دار
شکوفه ای نشانده باشند
از تمنای بی امان لبخند
دم دست خال هندوی گلگون لب دوست
اینه
در
اینه
با
ان کلام سرخ بی نشان
که در درازای روزگار
خرمن خرمن دامنه ی معرفت بردامان عاشقان پاشیده است
اکنون
تیموروتموچین ومقتدر
نعره وشمشیرشان
مدفون سردابه های سکوت
اما
دامان سپیده اراسته ی سرهای سربداران سبزه وار
که با هر شفق همچون حسین ابن منصور حلاج
جرعه نوش از کلک لسان الغیب شیرازند
دوباره اینه ای پدیدار شد
با یعقوب لیث صفاری
طاهریان
کلنل محمد تقی پسیان
ودر انعکاس نور
بلند و
بلند و
بلند
شکوه اغاز پرواز کبوتران سینه سرخ سپید بال
زیر افتاب
سوزان خاک سرخ جبهه های خوزستان و.....
تا
حریم وصال
برگنبد ومناره های اشنا حرم شقایق ها
|
|
|||||
|
پرنده بهار اواز می کارد تابستان دانه برمی چیند پائیز ارزو درو می کن زمستان اما راهی بسوی زندگی می جوید | |||||
چله را پلک زده ام
تاباکامی بر شبچران از
استکان چشمت چای
بنوشم
که فردا مهمان کولاکیم
000000000000000000000000000000000
ایوغ اولدوزلار
بولاخلارین گوزوندن
قالخارام
آخارام
کهلیک تک داشون اوستوندن آشارم
بو چایلاردا خیال وار
الچه
آلمود اوزوم
هر تارالین(1) آراسوندا آمان
بیر مارال وار
باخ جیرانوم
باخ آی پارا تک
باخ شیرین سوزلر قربانون
باخ بلکه بیر کم یل اسیدی
زلفووه ال آتیدی
هر تلینه گویرچین تک اوچیدیم
قارا گونو بیر آیوخ گوزه تاپشورایدیم
هاچاخ قرار تاپاجاقام
بو قلعه دن قجیر کیمین
اله بیر اوچایدی
ایشیخ تک بولوت لاردا آشیدی
اوجا
اوجا
اوجا
نجه هر گورن گوز پاروللاسین
دامچون
دامچون
بابک اوز قانیلن مام وطن چاقورسون
آرزوم وار بیر گون کوشا(2) اولایدیم
کوچه
میدان
حیاط
اوشاخ
بو هوک
هامیه کولگه سالیدیدم
آما فقط آخشاملار
اوز قمرومه باش اییدیم
بیر جیران یریشینن ایزی قالوب یوخومدا
بویاندا
اویاندا
خومارلانا
خومارلانا
اورگیمی آی نجه بیر سرین سو اسدیریدی
قالموشام بو خیابانلار
بو جادا لار
بو آسفالت دا
تستو (3) گورورم
ایلیرم
اوسگورورم
آمان چای چول چمنده بیر آز آزاد
یاشییدیم
دوشان کول دیبیندن آشاندا
ایککی قیچ ده تاپیدیم
بارس(4) اولوب
ستار تک
وطن بیر قیندن آرتوخ
هش کیمسه یه باش ایمییدیم
آما حیف گنه گورک یوخلیوم
مگر بو یاسدوقین یلگینده
بیرککوللو ترلان گوروم
هر آخشام آیوخ اولدوزلارو سایورام
سیاوش هاچان گاش گوز آتاندا
او گجه نی گلین تک بزرم
سابا گون
جانوم بیر یاخشی چیچک آچاجاق
بو اولکه ده یاواش یاواش قدم آت
قورخورام او سوز اوچا
بو دنیادا اوسسه بیر ساز تاپولماز
سلیمانین تختینده اویان
اوچماقدان سورا چاره اولماز
آی گوریدیم خبر گلیب یار گلیر
هامو اوز قفسین اوت ووروب
یرده انالحق سوزی
گویده انالحق سسی
آی نجه بیر گون آچار کی
قاپولارین کوکونده جار چکیم
دور گل آنا گاوارگنه حلاج گلیب
دهل قوپوز
زورنا سسی
یول
چول
او
اشیگ
بایرام هاواسی
عاشق یامان چال بوگون قان تویودی
دار حلقه سینده اوجا بیر باشیم وار
آراز آراسوندا یازوق نجه یولداشیم وار
بیرقیم، ایرانوم، سرداروم، مشروطه سسیم
ای سندن اوزاخ بیر پنجه تورپاخ هوسیم
عاشیق چال حووضین قیرمیز آلماسو
آق کوینک
ساروتل
آلاگوز بالام
چرخ توتسون
عاشق چال اویناسون
بو بیرقین آدون
قزوین نی عارفین سازون
آهنگر کاوه نین یادون
قوی قان جوش سون اورکده قینه سین
بلدرچین هاواسوندا
سنبل آراسوندا
چالوشسون
جان نغمه سینن بالا اولدوزلارا
آینه تک
آی گنه فرهاد تک داغچه یارادسون
ایشیخ قاچاندا
گون آلوشاندا
قوی
قار هاواسوندا قان قینه سون
شیرین جان، بو لاله نین
تیشه سی یوخدو
آمان
اوز شیدا جانیله اویناسون
1. تارلا= مزرعه
2. کوشا = سپیدار
3. تستو = دود گرد و غبار
4. بارس = پلنگ







