براي مطالعه ي قسمت هاي1 و 2و3و4 منظومه ی اخرین لیلا لطفا به ادرس ازير مراجعه نماييد
www.abrgoon.blogfa.com

بودن يعني همين
سطل به سطل
ليوان به ليوان
دريا به خانه مي ايد
پشت در كيست
نمي داني
دلت اما در امواج مواج ابي غوطه ور است

قاصدك در من چيزي پرسه مي زند
نمادي كه به اندازه ي رگ يك انقلاب در توان من نيست
اما مي شود در جيب گذاشت وهنگامه ي ليس بستني
به صلات ظهر تعارف كرد
نميدانم نيمه هاي شب يا دمدمه هاي صبح
اما براي ديدار امده بودند
سه پرنده ي تاريك
و روي سيم سه فاز برق بروشني اواز مي خواندند
دختركان افتاب هنوز سينه ي زمين خيس است
تنها ياكريم گوشه اي بالاي انسان
لانه ساخته
دم دست كركره عشق مي بازد
تا فرزندانش روي خواب ادم به پرواز درايند
وهنگامه ي اوجي نابهنگام
در يك قوس سمج
روي انتن پشت بام مي نشيند
تا چكامه اي گوش دهد
دريغا
دمي ديگر به اخبار دل سپرده است
جعبه ي جادو
وسلام ماه نو
لزوما منتظر جواب سلامت نمانده است
از لبه ي لبريز فنجان وقتي صدايت ته نشست
بانو
من وشمع داني و شعر
تازه لب سوز شده ايم
دانه هاي گندم
چندشيريني جامانده از عيد
تكه پاره هاي دل
براي تعارف مهيا شده ايم

خرام لحظه ای که نا به گاه
غزاله ای برصفحه ی جم می نشیند
صدای سیاه جامگان
وپرنده ی سپیدی که روی شانه ات لانه کرده است

منقارش مکرراْ بر دست و دلت مهر میسازد
تاشاعر میان شکوفه های سیاه رها شود
وبنویسد
چه دیر
برای خدایان چه دیر به دنیا آمده ایم
برای هستی چه زود
پرندگان تاریک صدای کمانچه می آید
نکند روی حلقومتان تیغی تیز کشیده باشند
آنسوتر
پرسه ای روی لبانت بروشنی آب وآفتابی که ندانستیم کجاست
بیدار شدیم
جیغ بنفش ناخنی به درازای قرن

پیکر احساسم خراشی سخت خورد
در مدرسه رها شدم
چک و
چک و
چک
چکه های خون
گویی
بر بیرق سپید اردیبهشت حس افق می دمند
بخوان
کلمه ی اول در حروف سربی جا نمی گیرد
بخوان اگر نخوانی صدای دل با اندوخته ای ارگانیک سراب می شود
چه تر وتازه می بینمت آی دوشیزه ی شکوفا
کجاست
چین وچروک هستی
دم و باز دم دل واپسی
دغدغه ی روز مبادای بی کسی
نه تو باید حافظه ات را جایی تکان داده باشی

تازه ترين دل يادت نيست
پرتغال مي خورد
وهيچ انگيزه اي نداشت
تا پوستش را لاي نگاهت پنهان كند
وقتي آغشته ي گلاب وسدر و كافور شد
عطر نارنج
يا پرواز پرنده ي غايب از نظر
نه گورستان كم و پيش چيزي كم نداشت
خوشه هاي خرما
سبدهاي ميوه
چند فرش دست باف
اشك
ناله
آه وسكوت

بگذار
دمي در پياله ي چشمانت بياسايم

كلمه ي اول  مادر هم زبان

هم زبان آخرین لیلا شعر اندیشه است   دوستان متشکر می شوم فقط نقد یا برداشت خود را از اثار من خصوصا اخرین لیلا بنویسید  چون من تمام اثارم را مدیون نقدهای استاد بزرگوار وفرزانه ام پدربزرگ تمام این اثار اقای محمد علی شاکری یکتا می دانم  پس مشتاقانه در انتظار نقدهای شما هستم خصوصا در مورد ا ثر  جدیدم بنام شعله ای میان مه وناز که  در این اثر که در چند هفته ی اینده انرا مشاهده خواهید نمود تمام سعی من بر این بوده است که از ساختارهای مرسوم نوشتاری ادبیات فارسی عبور کنم  بدون ترید نقدهای شما چراغی است در ادامه ی راه سختی که برانیم تا فردا بران باشیم  متشکرم